People Are Strange – The Doors (1967)

 

the-doors-people-are-strange-1967-6

 

 

 

People are strange when you’re a stranger
Faces look ugly when you’re alone
Women seem wicked when you’re unwanted
Streets are uneven when you’re down
When you’re strange
Faces come out of the rain
When you’re strange
No one remembers your name

 

 

“People Are Strange” is a single released by The Doors in September 1967 (see 1967 in music) from their second album Strange Days which was also released in September 1967. The single peaked at the number 12 position of the U.S. Hot 100 chart and made it to the top ten in the Cash Box charts. It was written by Robby Krieger and Jim Morrison although credit was given to The Doors evenly.
According to its Allmusic review, the song “reflects the group’s fascination with the theatrical music of European cabaret.” The song is about alienation and being an outsider, and Jim Morrison may have addressed the song both to the hippie culture, to outsiders in general or to users of drugs such as LSD, or both. The song came about in early 1967 after guitarist Robby Krieger and a depressed Morrison had walked to the top of Laurel Canyon. Drummer John Densmore believes that the song was the manifestation of Morrison’s “vulnerability”.

 

 

Well I think lyrically the song explains itself. A lonely strange world, presumably from a young man’s prespective, (women seem wicked) I’m thinking 1st person Morrison, something he himself experienced or was riffing about. I try to hear the music with the words, as the song begins with that guitar walking down into the minor dissonant music that Jim sings over. His song and voice seem to convey the pain and conflict of his delima. Then when the song goes into the bridge (when you’re strange, faces come out of the rain) the music here starts playing a macabre ragtime upbeat that you would imagine being played in a barroom from a ghost town in the old west. Like giving the lost spirits something to dance too, one last number for the road. On the final time he sings “When you’re strange” he actually says after it “alright yeah!” it is not listed here but that is significant to note because musically the song takes off after that, this is Jim queuing up the band to jam through the pain. They do a music break there and this is where the song jams then comes back into the main verses but he sings with more juice, the song is really rocking at this point. Then when the final craziness stops, it is like the end-scene of a twilight zone episode. It is fitting that Robbie’s guitar would start and stop the song, such a great musical puncuation to the words. One last thing, I think this song has the most original melody, almost child-like in it’s simplicity (People are strange, when you’re a stranger, la dee dee da da, la dee dee da).

 

 

 

Er was een tijd dat ik veel naar songs van The Doors, van Jim Morrison luisterde. Veel van hun nummers zitten er dan ook goed in bij me. Dit “People Are Strange” vond ik één van hun sterkste.

Of alle mensen vreemd zijn zou ik niet durven beweren. Uniek wel! Zeker als ik er nu even over nadenk zijn er zeker een paar mensen die wat vreemd overkomen. Er vreemde gewoontes op nahouden, maar hou me ten goede, dat denk ik dan en er zijn zat mensen die mij ook vreemd vinden, dus wat ik vreemd vind is minstens twijfelachtig. Zo vind ik dat de schrijver van dit nummer, Jim Morrison, er niet bepaald een burgerlijke levensstijl op nahield. Er zullen zat mensen zijn die Jim zelf een vreemde vonden.

Goede muziek maken met zijn maten van The Doors kon hij in ieder geval en dat is wat ik ontzettend in hem waardeer. De rest van zijn levensstijl gaat mij niet aan. Leven en laten leven is mijn motto en op zijn tijd doen we allemaal wel eens vreemd nietwaar.

Ik geloof dat ik me ook wel eens apart gedragen heb. Er waren tijden dat mijn ouders zich ook wel eens zorgen hebben gemaakt. Bijvoorbeeld in de tijd dat ik me nogal eens terug trok op mijn slaapkamer en daar de muziek aan het ontdekken was, onder andere de muziek van The Doors en Pink Floyd, wat in de ogen van mijn ouders al heel vreemde muziek was.

Het was ook in die tijd dat ik op mijn gitaar die muziek probeerde te imiteren, wat helaas niet echt wilde lukken. Mijn talenten lagen blijkbaar elders. Het kan ook zijn dat ik met Pink Floyd en The Doors iets te hoog gegrepen heb. Misschien had ik met iets eenvoudigers moeten beginnen. Iets van eigenwijsheid zat al vroeg in me. Na verloop van een tijd heb ik de moed maar opgegeven.

Langzamerhand begon ik andere dingen te ontdekken en op een gegeven moment kwam er af en toe een meisje op mijn slaapkamer. Ik weet ook niet wat me bezielde, zal iets met verliefdheid te maken hebben. Het resulteerde er in dat ik vanaf toen ook naar andere muziek ging luisteren, soms zelfs ging waarderen.

Gek dat die meiden je toch op één of andere manier beïnvloeden (niet alleen op muziekgebied trouwens). Zo ben ik onder meer door de dames naar muziek van o.a. Barry White, Rob de Nijs, Bob Marley en zelfs Neil Diamond, The Sweet en Abba gaan luisteren.

Van sommige dingen heb ik nog steeds spijt. Voor andere dingen ben ik dankbaar. In ieder geval voor de mooie herinneringen aan die tijd!

People Are Strange – The Doors (1967)

 

the-doors-people-are-strange-1967-6

 

 

 

People are strange when you’re a stranger
Faces look ugly when you’re alone
Women seem wicked when you’re unwanted
Streets are uneven when you’re down
When you’re strange
Faces come out of the rain
When you’re strange
No one remembers your name

 

 

“People Are Strange” is a single released by The Doors in September 1967 (see 1967 in music) from their second album Strange Days which was also released in September 1967. The single peaked at the number 12 position of the U.S. Hot 100 chart and made it to the top ten in the Cash Box charts. It was written by Robby Krieger and Jim Morrison although credit was given to The Doors evenly.
According to its Allmusic review, the song “reflects the group’s fascination with the theatrical music of European cabaret.” The song is about alienation and being an outsider, and Jim Morrison may have addressed the song both to the hippie culture, to outsiders in general or to users of drugs such as LSD, or both. The song came about in early 1967 after guitarist Robby Krieger and a depressed Morrison had walked to the top of Laurel Canyon. Drummer John Densmore believes that the song was the manifestation of Morrison’s “vulnerability”.

 

 

Well I think lyrically the song explains itself. A lonely strange world, presumably from a young man’s prespective, (women seem wicked) I’m thinking 1st person Morrison, something he himself experienced or was riffing about. I try to hear the music with the words, as the song begins with that guitar walking down into the minor dissonant music that Jim sings over. His song and voice seem to convey the pain and conflict of his delima. Then when the song goes into the bridge (when you’re strange, faces come out of the rain) the music here starts playing a macabre ragtime upbeat that you would imagine being played in a barroom from a ghost town in the old west. Like giving the lost spirits something to dance too, one last number for the road. On the final time he sings “When you’re strange” he actually says after it “alright yeah!” it is not listed here but that is significant to note because musically the song takes off after that, this is Jim queuing up the band to jam through the pain. They do a music break there and this is where the song jams then comes back into the main verses but he sings with more juice, the song is really rocking at this point. Then when the final craziness stops, it is like the end-scene of a twilight zone episode. It is fitting that Robbie’s guitar would start and stop the song, such a great musical puncuation to the words. One last thing, I think this song has the most original melody, almost child-like in it’s simplicity (People are strange, when you’re a stranger, la dee dee da da, la dee dee da).

 

 

 

Er was een tijd dat ik veel naar songs van The Doors, van Jim Morrison luisterde. Veel van hun nummers zitten er dan ook goed in bij me. Dit “People Are Strange” vond ik één van hun sterkste.

Of alle mensen vreemd zijn zou ik niet durven beweren. Uniek wel! Zeker als ik er nu even over nadenk zijn er zeker een paar mensen die wat vreemd overkomen. Er vreemde gewoontes op nahouden, maar hou me ten goede, dat denk ik dan en er zijn zat mensen die mij ook vreemd vinden, dus wat ik vreemd vind is minstens twijfelachtig. Zo vind ik dat de schrijver van dit nummer, Jim Morrison, er niet bepaald een burgerlijke levensstijl op nahield. Er zullen zat mensen zijn die Jim zelf een vreemde vonden.

Goede muziek maken met zijn maten van The Doors kon hij in ieder geval en dat is wat ik ontzettend in hem waardeer. De rest van zijn levensstijl gaat mij niet aan. Leven en laten leven is mijn motto en op zijn tijd doen we allemaal wel eens vreemd nietwaar.

Ik geloof dat ik me ook wel eens apart gedragen heb. Er waren tijden dat mijn ouders zich ook wel eens zorgen hebben gemaakt. Bijvoorbeeld in de tijd dat ik me nogal eens terug trok op mijn slaapkamer en daar de muziek aan het ontdekken was, onder andere de muziek van The Doors en Pink Floyd, wat in de ogen van mijn ouders al heel vreemde muziek was.

Het was ook in die tijd dat ik op mijn gitaar die muziek probeerde te imiteren, wat helaas niet echt wilde lukken. Mijn talenten lagen blijkbaar elders. Het kan ook zijn dat ik met Pink Floyd en The Doors iets te hoog gegrepen heb. Misschien had ik met iets eenvoudigers moeten beginnen. Iets van eigenwijsheid zat al vroeg in me. Na verloop van een tijd heb ik de moed maar opgegeven.

Langzamerhand begon ik andere dingen te ontdekken en op een gegeven moment kwam er af en toe een meisje op mijn slaapkamer. Ik weet ook niet wat me bezielde, zal iets met verliefdheid te maken hebben. Het resulteerde er in dat ik vanaf toen ook naar andere muziek ging luisteren, soms zelfs ging waarderen.

Gek dat die meiden je toch op één of andere manier beïnvloeden (niet alleen op muziekgebied trouwens). Zo ben ik onder meer door de dames naar muziek van o.a. Barry White, Rob de Nijs, Bob Marley en zelfs Neil Diamond, The Sweet en Abba gaan luisteren.

Van sommige dingen heb ik nog steeds spijt. Voor andere dingen ben ik dankbaar. In ieder geval voor de mooie herinneringen aan die tijd!

You’re Beautiful – James Blunt (2004)

 

james-blunt-youre-beautiful-atlantic

 

 

 

 

“You’re Beautiful” is a song co-written by British singer James Blunt, Sacha Skarbek, and Amanda Ghost for Blunt’s debut album, Back to Bedlam (2004). It was released as the third single from the album in 2005. In the United Kingdom and Australia the song reached number one and number two respectively. When released as the debut single from Back to Bedlam in Canada and the United States, it reached number one on both charts and received widespread airplay. In 2006, the song won an Ivor Novello Award for airplay. The song has sold 625,000 copies in the United Kingdom as stated by the Official UK Charts Company, and by October 2012 over 3,000,000 in the United States. It remains Blunt’s biggest hit single in the United States to date, and his only one to reach the Top 40 of the Billboard Hot 100. In 2012, a new version of the single was issued in Japan. The Q;indivi+ Remix, featuring Japanese performer Keri, was issued on 28 March 2012.
Newspapers have claimed that “You’re Beautiful” is about a former girlfriend of Blunt’s, Dixie Chassay, casting director for the Harry Potter films, although Blunt refuses to confirm or deny this. On 8 March 2006 on Oprah, Blunt said of the song, “It’s kind of miserable. It was about seeing my ex-girlfriend on the Underground in London with her new man, who I didn’t know existed. She and I caught eyes and lived a lifetime in that moment, but didn’t do anything about it and haven’t seen each other since.”Several versions of the song exist. One lyrical version has an explicit word in it (“She could see from my face that I was fucking high”) which was released on Back to Bedlam and most of the “You’re Beautiful” singles. The radio edit of the song replaces the explicit lyric, changing it to “She could see from my face that I was flying high”. Acoustic, live and DVD versions have also been released. However, because of the word in question, the album was given a Parental Advisory sticker. When asked about the song, Blunt responded, “It’s probably one of the least meaningful songs on the album and by no means people’s favourite. The album is like a book covering various aspects of life in a specific order.” In an interview with HitQuarters, co-writer Sacha Skarbek said their collaboration on the song began when Blunt brought the title and the approach of the chorus to a songwriting session. Skarbek’s contribution largely focused on the music aspect to the track, contributing chord ideas for the verses, honing the melodies, and making sure the song stuck to, “a couple of key hooks rather than making it too complicated.”
In the beginning of the song, Blunt sings the first line twice (My life is brilliant). The mistimed delivery was left in the final recording. This is parodied in “Weird Al” Yankovic’s song “You’re Pitiful”: After the initial start, he says “What, was I too early? Oh, sorry. Should I…Do you wanna start over? Or, keep going? Okay. Now? Now?” and then begins the song.
“You’re Beautiful” is Blunt’s most successful single release to date. It was also his first successful single, and reached number one in ten countries across the world, including the United Kingdom, the United States, Spain, Canada, and the Netherlands. The song peaked within the top five in New Zealand, No. 4, Australia, No. 2, France, and Germany. “You’re Beautiful” accomplished a feat rarely seen on the modern UK Singles Chart by ascending the chart following its début. Released on 30 May 2005, it entered at number twelve on 5 June and reached number one six weeks later where it remained for five consecutive weeks. The last song to début outside of the top ten and climb to number one was The Outhere Brothers’ “Boom Boom Boom” (1995). The highest position “You’re Beautiful” reached in Australia was number two, where it stayed for two consecutive weeks.

 

 

Mooi liedje! Doet me denken aan iets, aan iemand die ik mooi vind. Nog steeds!

Eigenlijk iedere dag, en uiteraard zijn er dagen dat ik dat niet laat blijken, dat je er aan voorbij gaat dat er zo iemand in je leven is, iemand die toch heel belangrijk voor je is. 

Toch is het besef er en weet ik dat ik een bevoorrecht mens ben dat er zo’n mooi iemand is die onvoorwaardelijk van hem houdt, want zonder haar zou het levebn toch een heel stuk minder aantrekkelijk zijn!

 

 

Screen Shot 08-22-14 at 08.48 AM

Storm And Thunder – Earth & Fire (1971)

earth-and-fire-storm-and-thunder-1971

 

 

23 November 1968: dat is de ‘geboortedatum’ van Earth and Fire, één van de langst bestaande en meest succesvolle groepen uit de Nederpopgeschiedenis. Chris Koerts (solo-gitaar), Gerard Koerts (toetsen en slaggitaar), Hans Ziech (basgitaar) en Cees Kalis (drums) vormen de eerste bezetting. Als zangeres wordt Manuela Berloth aangetrokken. De naam Earth and Fire wordt verklaard door het feit dat de broers Koerts astrologisch gezien onder het element vuur en de overige leden onder het element aarde vallen. Het eerste live-optreden van Earth and Fire vindt plaats in Gebouw ABC te Beverwijk. Op donderdag 3 juli 1969 mag Earth and Fire een demo opnemen bij de Negram Studio’s in Heemstede, samen met de producer Richard du Bois. Helaas wordt de band geweigerd. Enkele maanden later ontstaan problemen als Manuela door een oogziekte min of meer genoodzaakt is Earth and Fire te verlaten. Zij verhuist kort daarop naar Amerika. De jongens gaan naarstig op zoek naar een opvolgster, want ze vinden dat de sound van de groep nu eenmaal vrouwelijke inbreng nodig heeft. Chris en Hans stellen een lijstje op van zangeressen die ze kennen of waarvan ze ‘via-via’ gehoord hebben. De achtste naam op dat lijstje is Jerney Kaagman.

Storm And Thunder komt in September 1971 de top 40 binnen, nadat de plaat een week lang als Alarmschijf is grijsgedraaid op Radio Veronica. Deze lange single met het prachtige orgelintro van Gerard Koerts komt op nummer 6 terecht en staat 10 weken in de hitlijst. De song is afkomstig van het tweede album Song Of The Marching Children.
Storm And Thunder is dé hit van het album hoewel de albumversie een stuk langer is door de uitgebreide instrumentale inleiding met klassiek getint orgelspel, dat vervolgens overgaat in een sectie waarin voor het eerst – nog steeds instrumentaal – het Storm And Thunder-themaatje zacht op orgel word gespeeld met daaronder een subtiele Mellotronstrijkers partij. Het couplet is voor de heldere stem van Kaagman, waarna de band in het refrein het Storm And Thunder thema in volle glorie voor het voetlicht brengt. Kaagman zingt krachtig en komt met gemak boven de hele band uit op een manier die mij heel erg doet denken aan Sinead O’Connor ten tijde van Troy (maar ja, dat is natuurlijk wel de omgekeerde wereld). Het instrumentale slot wordt gedomineerd door Gerard Koerts op orgel en Mellotron. Dit nummer is een puik voorbeeld van het toegankelijke symfonische geluid van Earth & Fire dat hen in de paar jaar volgend op dit album zeker geen windeieren zou leggen met nummers als Maybe Tomorrow, Maybe Tonight en Memories.

 

Darkness of the night has gone
a blackbird sings a song at dawn
crystal drops of morning dew
are covering all the grass
the landscape wears its morningdress

The foliage of the wood shines bright
as green as emerald’s light
over the fields vibrating air
causes a faintly glance
some cows are grazing near a fence

While lowering clouds accumalate
Midges dancing above the lake
the haymakers, they go away
hiding for a storm
a flash of lightening struck

Storm and thunder
beat the nature
down gushes the rain and
wind cracks the trees

 

 

Ik heb dit altijd één van de mooiste singles gevonden van Earth & Fire, nee zelfs van Nederlandse makelij. Heerlijke muziek en dan vond ik natuurlijk destijds Jerney Kaagman ook wel, euh ….. bijzonder. Tja, ik was jong, een jaar of elf en wij waren in die tijd niet echt verwend, de top-pop clips waren van andere orde dan wat tegenwoordig gepresenteerd wordt……, maar goed, mijn adoratie voor Jerney Kaagman, maar weer snel vergeten!

De laatste paar dagen is het nogal onstuimig zomerweer. Je waant je bijna in de herfst, het is dan wel niet zo koud, maar er staat wind zat en de regen is ook lang niet mals. Het is dan ook genieten als je om je heen kijkt. We worden getrakteerd op schitterende Hollandse luchten. Ik raak dan ook niet uitgekeken en kan het niet nalaten om één of twee fotootjes te maken, of misschien soms een paar meer …….

 

 

Screen Shot 06-05-14 at 09.08 PM Screen Shot 06-05-14 at 09.09 PM Screen Shot 06-05-14 at 09.12 PM Screen Shot 08-11-14 at 08.14 PM - kopie Screen Shot 08-11-14 at 08.16 PM 001 Screen Shot 08-11-14 at 08.19 PM Screen Shot 08-13-14 at 04.27 PM Screen Shot 08-13-14 at 05.02 PM 001 Screen Shot 08-16-14 at 07.55 PM Screen Shot 08-19-14 at 08.21 PM Screen Shot 08-20-14 at 04.31 PM 001 Screen Shot 08-20-14 at 04.33 PM 001 Screen Shot 08-20-14 at 04.34 PM Screen Shot 08-20-14 at 04.35 PM Screen Shot 08-20-14 at 04.36 PM

Schism – Tool (2002)

Tool+-+Schism+-+5-+CD+SINGLE-188414

I know the pieces fit ’cause I watched them fall away
Mildewed and smoldering. Fundamental differing.
Pure intention juxtaposed will set two lovers souls in motion
Disintegrating as it goes testing our communication
The light that fueled our fire then has burned a hole between us so
We cannot see to reach an end crippling our communication.
I know the pieces fit ’cause I watched them tumble down
No fault, none to blame it doesn’t mean I don’t desire to
Point the finger, blame the other, watch the temple topple over.
To bring the pieces back together, rediscover communication
The poetry that comes from the squaring off between,
And the circling is worth it.
Finding beauty in the dissonance.
There was a time that the pieces fit, but I watched them fall away.
Mildewed and smoldering, strangled by our coveting
I’ve done the math enough to know the dangers of our second guessing
Doomed to crumble unless we grow, and strengthen our communication.
Cold silence has a tendency to atrophy any
Sense of compassion
Between supposed lovers
I know the pieces fit

“Schism” is a song by American rock band Tool. It was the first single and music video from their third full-length album, Lateralus. In 2002, Tool won the Grammy Award for Best Metal Performance for the song.
“Schism” was released as a DVD single on December 20, 2005. The DVD contains the music video, dual-commentary by David Yow, and a remix by Lustmord.
“Schism” is known as a prime example of Tool’s use of complex rhythms and changing meters. It is also well known for its distinctive bass line at the beginning. An extended version of the song is performed live. “Schism” peaked at number 67 on the Billboard Hot 100 and stayed on the charts for 20 weeks. It also hit number 2 on both the Modern Rock Tracks and Mainstream Rock Tracks charts almost hitting number 1 on both charts falling behind Staind’s It’s Been Awhile.
The song is featured on the video game Guitar Hero World Tour.

 

If you have ever heard one of Tool’s songs or seen one of their music videos then more than likely you find yourself wondering “What in the hell is the meaning behind this?” Tool’s songs can often be described as deep and mellow although i would not recommend their songs and especially their music videos to certain people for fear that they may have a heart attack, but those that can truly enjoy the music need nothing more than that. Maynard, the singer and song writer of Tool, incorporates so many different meanings into his songs that almost anyone who makes an interpretation is correct, because he makes the music and expects people to make their own interpretation and apply it to their own personal life; however i’ll just tell it the way I see it, which is probably far from the true meaning, but it’s my own personal opinion about the meaning of the song “Schism”.
For awhile I considered this song from the relationship stand point. It very well could deal with 2 depleted lovers and how, although the pieces were once all there, yet after losing everything they had and breaking into those “pieces”, he wishes to re-find them and bring them back together. That can even be seen in the video where in the end they come together, reforming into one which is what i believe a relationship does. It takes two people and forms them into one.
But after a little research, i’ve come to realize I think the song is about the religious aspect of it all. There are a lot of Tool songs that deal with religion and i guess “Schism” is one of them.

 

Deze week heb ik een blogje gemaakt met een nummer van Tool. Iemand noemde toen een ander nummer van Tool. Het nummer Schism, mij uiteraard ook bekend en meteen reden voor dit blogje want de muziek van Tool blijft fascinerend mooi!

Het mooie aan de meeste songs van Maynard is het feit dat de lyrics op veel manieren uit te leggen zijn. Op die manier is het voor iedereen mogelijk om er zijn eigen waarheid in te zoeken en te vinden, dat is knap! Heel wat van zijn teksten zijn dan ook voer voor, soms heftige discussies.

Over deze song Schism zijn er nogal wat meningen die zeggen dat de song over religie gaat, terwijl anderen vinden dat de song juist over relaties gaat. Het zou allemaal heel goed verklaarbaar zijn. Wat voor mij hoe dan ook overeind blijft is dat het geweldig inspirerende muziek is, Dat die muziek gecombineerd wordt met boeiende teksten is een bonus.

Uiteindelijk zit er in iedere uitleg wel een kern van waarheid en laten we wel zijn iedereen heeft zo eijn eigen waarheid. Sommige mensen hebben zelfs heel veel waarheden, het is maar net waar je in gelooft.

Wat voor de songs van Maynard geldt, geldt, hoewel in veel mindere mate ook wel voor songs van Depeche Mode vind ik, al is de muziek van heel andere orde. Waarschijnlijk één van de redenen dat ik zowel de songs van Maynard als die van Depeche Mode nogal eens beluister. Feit blijft dat ze die teksten begeleiden met heerlijke muziek!

Just for fun

Ik kwam ergens op een  blog dat ik volg een leuk item tegen, namelijk een schrijfstijlanalyse.

Screen Shot 08-19-14 at 05.30 PM 001

Nu neem ik meestal dit soort analyses die gratis via internet te doen zijn met de nodige korrels zout, maar, nieuwsgierig als ik ben, kan ik het meestal niet nalaten om het toch even te proberen.

De uitkomst is meestal best amusant, of je er nu veel of weinig waarde aan moet hechten, laat ik in het midden.

Zoals gezegd deze ‘schrijfstijlanalyse’ vond ik toch de moeite waard om te doen, dus heb ik een stuk tekst opgestuurd en liet me verrassen door de analyse van Stylene, deschrijfstijlanalyseerwebsite van de Universiteit Antwerpen en CLiPS.

Screen Shot 08-19-14 at 05.29 PM   

Wel wanneer mijn vector dus vergeleken wordt, blijkt dat mijn tekst meer vrouwelijke dan mannelijke eigenschappen heeft. Dat is even schrikken uiteraard, maar aangezien het stipje vrij aardig in het midden zit raak ik nog niet meteen in paniek.

Mijn tekst komt het dichtst in de buurt van de non-fictie, verbaast me dan weer een beetje, want ik heb nogal de neiging om in een fantasiewereld te leven, ver weg van de werkelijkheid. Dat het geen literaire stukken zijn die ik maak is dan weer een beetje een teleurstelling, maar goed hoeveel waarde moet je tenslotte aan zo’n analyse hechten……

Screen Shot 08-19-14 at 05.29 PM 001

Als ze mijn schrijfsel gaan vergelijken met wat andere auteurs, blijkt dat ik het dichtst in de buurt komt bij Herman Koch en toen ik dat las moest ik even glimlachen, want laat nu net het laatste boek wat ik gelezen heb er eentje zijn van diezelfde Herman Koch, namelijk zijn nieuwste “Geachte heer M.” . Zulke uitkomsten brengen een mens dan toch weer aan het twijfelen. Zou er dan toch een kern van waarheid zitten in dit soort testjes ……..

Screen Shot 08-19-14 at 05.29 PM 002

Overigens zit ik ook in de buurt bij Jan Wolkers en Dimitri Verhulst. Leuk om te weten, maar of ik daar nou veel waarde aan ga hechten…… Niet dus!  

Van mij zal geen roman of wat dan ook verschijnen, ik hou het lekker overzichtelijk bij mijn blogjes. Voor een roman ben ik veel te beperkt, maar wat nog erger is, veel te lui ;-)

Ik vond het toch leuk om te doen, deze schrijstijlanalyse. Succes ermee als jullie hem ook proberen!

I Can See Clearly Now – Johny Nash (1972)

johny nash

“I Can See Clearly Now” is a song written and recorded by Johnny Nash. It was a single from the album of the same name and achieved success in the United States and the United Kingdom when it was released in 1972, reaching number one on the Billboard Hot 100 chart. It was covered by many artists throughout the years, including a 1993 hit version by Jimmy Cliff, who re-recorded it for the motion picture soundtrack of Cool Runnings, where it reached the top 20 at No. 18 on the Billboard Hot 100.
The song’s optimistic lyrics, an unabashedly upbeat tempo in D-major, and a quick, sustained midway crescendo, contrasted against minor key hits popular at the same time, such as “Nights In White Satin”, “I’ll Be Around”, “Witchy Woman” and “Papa Was A Rolling Stone”.
Nash recorded it in London with members of the Fabulous Five Inc.
The song’s promotional video is set near the White House in Washington, D.C., which at the time of the release was in the beginning stages of the Watergate scandal.

Soms zijn het heel kleine dingen, heel korte berichtjes, soms zelfs het uitblijven daarvan, die je de ogen openen. Waardoor je bij jezelf denkt, ach laat ook maar.

Bijvoorbeeld zo’n dag als vandaag. Na een kort nachtje, je voelt je niet bijzonder. De dag start ook grauw en nat, alsof we al midden in de herfst zitten. Het werk trekt ook niet echt vandaag, maar goed a man’s gotta do, what a man’s gotta do….., maar echt blij ben je niet van vandaag en dan ineens is er een leuk berichtje wat toch een big smile op dat gezicht weet te toveren. Dat zijn zo van die kleine dingen, voor de één heel onbelangrijk, nietszeggend misschien of overdreven, voor een ander van waarde.

Ja, er zijn momenten dat ik bij mezelf denk ach laat ook maar dat on-line gedoe allemaal. Maar een poosje stoppen met dat gedoe! Dat stelt tenslotte voor velen ook niks voor, misschien alleen maar een vorm van afleiding, en wat weet je eigenlijk echt van elkaar., alleen maar wat de ander schrijft, wat de ander wil laten zien. Vaak is het ook alleen maar oppervlakkig, maar soms, al is het alleen maar door dit soort berichtjes, besef ik dat dat on-line gedoe er wel degelijk toe doet. Voor mij in ieder geval wel.