Somebody – Depeche Mode (2)

blasphemous_rumours_somebody

 

 

I want somebody to share
Share the rest of my life
Share my innermost thoughts
Know my intimate details
Someone who’ll stand by my side
And give me support
And in return
She’ll get my support
She will listen to me
When I want to speak
About the world we live in
And life in general
Though my views may be wrong
They may even be perverted
She’ll hear me out
And won’t easily be converted
To my way of thinking
In fact she’ll often disagree
But at the end of it all
She will understand me

 

dm somebody

 

Blijft toch een schitterend nummer dit “Somebody” van Depeche Mode. Eén van mijn favoriete songs……..

Ik las eens ergens iets bij een somebody. Iets wat me goed bijgebleven is. Ik weet niet eens goed meer waar. Ik geloof dat het was bij iemand die verdriet had omdat ze bang was dat ze een vriendschap, zo’n somebody voor haar, een vriendschap dus die haar heel veel waard was kwijt aan het raken was, maar dat doet er verder ook niet zo veel toe. Wat ik daar las was wel waar.

“Je kunt een ander niet veranderen, ook niet wat die ander voor jou wil betekenen of niet.”

Dat is gewoon zo en soms neemt iemand een besluit, een besluit waar waarschijnlijk goed over nagedacht is. Ook als dat besluit betekent dat jij niet (meer) in zo’n leven past zul je dat moeten accepteren.

Dat besluit was me eigenlijk al een poosje duidelijk. Ik ben iemand die nogal gevoelig is voor dat soort dingen, ik kijk goed om me heen en heb geleerd om veel te zien, maar ook voor iemand die minder goed oplet waren de signalen overduidelijk.

Omdat je iets voor die persoon bent gaan voelen, overigens zonder wat voor bijbedoelingen dan ook, maar gewoon als vriend, als maatje, wil je het eigenlijk niet zien, maar ze zijn er en wel overduidelijk.

Juist omdat je het mens zo leuk vind, vind je dat jammer, maar zoals gezegd. Je kunt daar niets aan veranderen. Als de behoefte er niet is heb je dat te accepteren. Het is even slikken, want je mist die dagelijkse berichtjes, de lolletjes over en weer, maar je was het in feite al veel langer kwijt.

Wat de oorzaak is van deze afstand is me niet helemaal duidelijk, zo slim ben ik dan dus ook weer niet. Die reden weet er maar één.
Afscheid nemen van iemand die dierbaar geworden is is best lastig. Ik ervaar dat ook nu weer, maar het is niet anders. Dit heb ik nu eenmaal niet zelf in de hand.

Voorlopig is het tijd dus om dingen los te laten die er blijkbaar niet (meer) zijn. Het gaat me lukken, want ik ben een gezegend mens die een paar mensen om zich heen heeft die om me geven en ik heb maar een paar mensen nodig om me veilig en goed te voelen.

Toch was en is het best wennen, die stilte aan de andere kant, maar wie weet komt aan die stilte nog een keer een eind. Life is full of surprises en die persoon aan de andere kant zat vol met surprises, misschien maakte dat haar zo leuk.

Ik heb het nodige van me afgeschreven de laatste dagen, vooral voor mezelf. Op deze manier verwerk ik dingen nu eenmaal het liefst en het snelst. Maakt ruimte en rust in mijn hoofd en dat heeft dat hoofd nodig.

Ik beloof nog niet dat dit het laatste blogje is, maar de ruimte en rust beginnen te komen. Voorlopig hoop ik dat het met haar goed gaat, want vooral dat gun ik haar het meest ………

Break On Through – The Doors (1967)

BreakOnThrough7inchSleeve_IM02

 

 

 

“Break On Through (To the Other Side)” is a song by The Doors from their debut album, The Doors. It was the first single released by the band and was unsuccessful compared with later hits, reaching only number 126 in the United States. Despite this, it became a concert staple and remains one of the band’s signature and most popular songs.
Twenty-four years after its original US release, “Break On Through” became a minor hit in the UK, peaking at number 64 in the singles chart.
The song also appears as track one on the band’s debut album. Elektra Records’ censors objected to the drug use implied by the repeated line “she gets high”. The original album version and all reissues until the 1990s have the word “high” deleted, with Morrison singing “she gets” four times before a final wail. Live versions and more recent remastered releases have the full line restored. Regardless, classic rock radio stations, the iTunes release and most compilations continue to use the censored version, as it is the version most familiar to listeners.

This is the one song that most people identify with The Doors prehaps even more so than “Light my Fire”.
As to the meaning…who really knows? It can mean lots of stuff to lots of different people,which is one sure sign of a great work of art.Jim Morrison is a leather clad rock n roll god forever!

 

 

 

Je kent het vast wel, zo’n moment dat je er even doorheen zit. Ik heb dat in de regel iedere maandagochtend ;-)

Maar zonder dollen, ik denk dat ieder mens het wel eens heeft. Zo’n moment dat je het even niet meer zo goed kunt hebben, om wat voor reden dan ook. Het kan van alles zijn wat net de aanleiding is dat het emmertje even vol zit, of zelfs over loopt.

Het kan zijn dat het op het werk tegen zit, je in een vriendschap een teleurstellende ervaring hebt, je lief een paar opmerkingen maakt die niet lekker vallen, het overlijden van een dierbaar familielid of kennis. Sommige mensen hebben het ieder jaar in de periode dat de herfst zijn intrede doet, een periode die mij dan juist weer kracht en energie geeft.

Bij ieder individu is het dus ook weer verschillend. Soms duren die periodes kort, maar het kan best zijn dat zo’n zwart gat wat dieper is en het wat langer duurt om er uit te kruipen.

De één heeft dan behoefte aan een goed gesprek, een ander heeft baat bij volstrekte rust. Wat in ieder geval helpt is het gevoel te hebben dat er in ieder geval één iemand is die je een beetje begrijpt. Het helpt al heel veel als er een SOMEBODY voor je is. Helaas zijn die SOMEBODY’s nogal schaars. Als zo’n SOMEBODY er niet voor je is, zul je het in je eentje moeten doen. Overigens ook als er wel een SOMEBODY is zul je het meeste en zwaarste werk zelf moeten doen……..

 

somebody

 

Ik heb zelf, inmiddels al weer heel wat jaartjes geleden, ook een keer een periode meegemaakt die wat langer duurde. Geen pretje dat kan ik je wel vertellen. Op één of andere manier is het me gelukt om daar over heen te groeien en als het even kan laat ik me dat geen tweede keer meer gebeuren. Ik ken inmiddels mijn beperkingen en trap als dat nodig is op tijd op de rem. Ik weet ook wat me dan te doen staat en hoe ik zo’n dreigend black hole moet omzeilen. Jim Morrison van The Doors zong het al ……. Break On Through ………

 

http://janariebuijs.wordpress.com/2014/02/05/somebody-depeche-mode-1984/

You Are So Beautiful – Joe Cocker (1975)

joe-cocker-you-are-so-beautiful-avenue

 

 

 

“You Are So Beautiful” is a song written by Billy Preston, Bruce Fisher and Dennis Wilson. It was first recorded by Preston and made popular by Joe Cocker.

Preston’s original version first appeared on his 1974 album The Kids & Me. Cocker’s producer, Jim Price, created a slowed-down arrangement for Cocker’s version, which first appeared on the album, I Can Stand a Little Rain (released later in 1974). Released as a single, the Joe Cocker version reached number five on the Billboard Hot 100 singles chart in 1975 and helped the album become a hit. It would be his biggest hit until his duet with Jennifer Warnes, “Up Where We Belong”, which reached #1 in 1982.

Songwriter Dennis Wilson of the Beach Boys and Preston spontaneously collaborated on the words and music to the song at a party. The song has been related to the style of Wilson’s solo material. Without instrumental accompaniment, Wilson sang “You Are So Beautiful” as an encore at Beach Boys shows intermittently from 1975 until his death in 1983.[citation needed] A live rendition was released on the group’s live album Good Timin': Live at Knebworth England 1980 in 2002.
The film Modern Romance (1981) includes an instrumental version of the song in its opening and closing titles, and also uses Joe Cocker’s version to underscore its final scene. Joe Cocker’s version was also used in the film Carlito’s Way (1993) and play’s over the film’s end credit’s. Ian Harrison’s recording played at a school dance during the UK movie Get Real (1999). In-person performances on film include Seann William Scott’s in Evolution (2001) and the 1994 comedy The Little Rascals, where Alfalfa Switzer (Bug Hall) performed the song in his first scene.

 
Mooi nummer!  Ik vind dit het mooiste nummer van Joe Cocker.

Ik hoorde net dat hij gisteren is overleden. Zijn grootste hit was toch wel zijn versie van het Beatles nummer With A Little Help From My Friends. Gisteren is dus een eind gekomen aan zijn levenspad.

Het nummer You Are So Beautiful vind ik zijn mooiste, al is het gescreven door Billy Preston.

Gelukkig blijven er nog heel veel mooie dingen, mooie mensen over om van en mee te genieten, want een mooi mens, in ieder geval een bijzonder mens was Joe Cocker zeker.  Aan al die mooie dingen zit echter ook vaak één nadeel. Mooie dingen, en zeker mooie mensen kunnen ook gevaarlijk zijn. Overigens kunnen lelijke dingen en lelijke en slechte mensen dat ook zijn, maar dat is minder verraderlijk denk ik.

Juist gisteren hebben we dat in onze omgeving ook weer meegemaakt. Ik ben namelijk behoorlijk verliefd op een rivier in onze omgeving. De Lek!

Ik ga haar vaak bewonderen en geniet dan van haar soms onwerkelijke schoonheid. Kan me met moeite beheersen om niet aan het fotograferen te blijven, want elke minuut is het uitzicht anders. Het samenspel van natuur, water en wolken is fantastisch. Wonderschoon is die rivier, maar gisteren hebben we voor de tweede keer dit jaar ervaren dat diezelfde rivier ook levensgevaarlijk en onbarmhartig kan zijn.

Gisteren is namelijk een matroos over boord geslagen en opgeslokt door het koude, woest stromende water. De 41-jarige man heeft ongetwijfeld hard gevochten voor zijn leven, maar heeft die strijd verloren. Op dit soort momenten besef ik dus eens te meer dat heel mooie dingen ook zo zijn of haar keerzijde kennen.

http://janariebuijs.wordpress.com/2014/07/19/the-river-bruce-springsteen-1979/

I Get Along With You Very Well – Chet Baker (1954)

 

 

 

chet baker

 

 

“I Get Along Without You Very Well” is a popular song composed by Hoagy Carmichael in 1939, with lyrics based on a poem written by Jane Brown Thompson. Thompson’s identity as the author of the poem was for many years unknown; she died the night before the song was introduced on radio by Dick Powell.
The biggest-selling version was a 1939 recording by Red Norvo and his orchestra (vocal by Terry Allen).
Carmichael and Jane Russell performed the song in the 1952 film noir The Las Vegas Story.
Chet Baker Sings is the debut vocal album by jazz musician Chet Baker, released in 1956 by Pacific Jazz Records. In 2001, the album received the Grammy Hall of Fame Award.

 

 

I get along without you very well,
Of course I do,
Except when soft rains fall
And drip from leaves, then I recall
The thrill of being sheltered in you arms,
Of course I do,
But I get along without you very well.

I’ve forgotten you just like I should,
Of course I have,
Except to hear your name or someone’s laugh,
That is the same,
But I’ve forgotten you just like I should.

What a guy, what a fool am I,
To think my breaking heart could kid the moon
What’s in store, should I phone once more?
No, it’s best that I stick to my tune

I get along without you very well,
Of course I do,
Except perhaps in spring, but I should
Never think of spring,
For that would surely break my heart in two

i get along

 

Ik kwam dit nummer tegen op een blog van iemand en meteen hoorde ik weer die heerlijke zoete klanken van het nummer.

https://wordpress.com/read/post/id/1138/3836/

Ik mag graag luisteren naar Chet Baker, dat heb ik niet met heel veel jazzy artiesten, met Chet Baker echter wel. Op één of andere manier klopt het geheel bij hem, klinkt het echt lekker!

De tekst van deze oldie, het nummer stamt tenslotte uit 1939, klopt ook wel, want ik red me best zonder jou op een paar ogenblikken na dan. Dat zijn dan de momenten dat ik even aan je moet denken en op die momenten mis ik je een heel klein beetje……..

Run – Snow Patrol (2004)

run snow patrol

 

 

 

 

“Run” is a song by Northern Irish and Scottish alternative rock band Snow Patrol from their third studio album, Final Straw. It was released in the United Kingdom on 26 February 2004 as the second single from it. The song, described as a Britpop power ballad, was received with positive reviews by music critics. It reached the top five on the UK Singles Chart. The song was covered by multiple artists, including Tre Lux, Three Graces, Damian McGinty, and Leona Lewis, the last of whom released it as single on 30 November 2008.
Snow Patrol’s frontman, Gary Lightbody, conceived the idea of writing “Run” in 2000. In an interview with Michael Odell, from Q magazine, Lightbody explained the song was not written about “being a child”, as he tended to say. He described: “I was on a massive bender and one night I was drinking in the bar of the Glasgow School of Art. I fell down a full flight of stairs. Jonny Quinn found me in the stairwell with blood coming out of my head … I split my head open and my eye was closed and I lost a few teeth … I wrote Run soon after on this little guitar I’d tried to smash up in my shitty little room near Hillhead. The words ‘Light up, light up’ gave me this sense of a beacon.” In an interview with Daily Mail in 2009, Lightbody added: “We had nothing. I was in a flat in Glasgow. No doubt it was raining. The song was me writing about an imagined world, projecting myself into better times.” Beside Lightbody, it was written by Quinn, Nathan Connolly, Mark McClelland and Iain Archer.Snow-Patrol
“Run” is a Britpop power ballad, composed using common time in the key of C major, with a tempo of 72 beats per minute. It is written in the common verse–chorus form, and its chord progression goes Am–Fmaj7/A–Gsus4, it repeats once, and later it changes to Am–F6/C–Gsus4, which also repeats one time, and then the sequence restarts. Lightbody’s vocal range performs from A3 to F5, and the song features bass guitar, cello, drums, guitars, viola and violins as its musical instruments. Adrienne Day wrote for Spin that “Run” includes “guitar riffs”, whilst Joe Bosso described the song as “dark and moody”.
A reviewer for Contactmusic.com commented about “Run”. In its introduction includes a “trembling guitar”, Lightbody’s vocals as “velvet soft”, and its refrain as “stirring stuff”. Irish writer Peter Murphy called it a “strange hybrid”, explaining it is “a lighter-waving anthem drenched in private grieving”. Kevin Forest Moreau considered “Run” to has “plaintive lyrics, rigorous strumming, sweeping strings and a hook that yanks without reservation for the heartstrings of adolescent girls everywhere.” Claire Simpson described it as an “angst-ridden guitar ballad”.

 

 

This was Snow Patrol’s breakthrough British single. Lead singer Gary Lightbody said of the song in Q Magazine April 2007: “I’ve never told anyone before and I don’t want to spoil it for people because it has its own meaning for them. But in 2000 I was on a massive bender and one night I was drinking in the bar of the Glasgow School Of Art. I fell down a full flight of stairs. Jonny Quinn (Snow Patrol’s drummer) found me in the stairwell with blood coming out of my head. He said I looked like a police chalk line and he thought I was dead.

I was very lucky. A fall like that could easily finish you off. I split my head open and my eye was closed and I lost a few teeth. I was put on a plane to see my mum and dad and they were terrified when they saw me. I wrote Run soon after in this little guitar I’d tried to smash up in my S–t little room near Hillhead. The words ‘Light up, light up’ gave this sense of a beacon. There had to be a light at the end of a tunnel.”
Jonny Quinn is the nephew of the Northern Ireland TV and film actress Patricia Quinn, whose credits include The Rocky Horror Show, I Claudius and Monty Python’s The Meaning of Life. (thanks, Edward Pearce – Ashford, Kent, England, for above 2)
In 2008 a cover by Leona Lewis was included on the deluxe version of her Spirit album. After a show-stopping rendering by the singer on the X-Factor TV program provoked an ecstatic public reaction, Snow Patrol’s original returned to the Top 30 of the UK charts. Such was the sudden demand for this song that in the same week an instrumental remake by karaoke specialists Ameritz also entered the UK Top 75. A couple of week’s later Lewis’ version was issued as a download only release and it went straight in at #1 on the UK singles chart.

 
Prima bandje toch Snow Patrol, maken lekker in het gehoor liggende, pakkende muziek. Dit nummer Run is daarvan een voorbeeld.

Ik heb er ook een speciaal gevoel bij, bij dit nummer. Eigenlijk, als ik er zo over nadenk, heb ik dat nogal eens bij muziek, zal wel een afwijking zijn. Wellicht hoort dat wel een beetje bij mijn PDD-Nos, is dan een prettige bijwerking.

Dat speciale gevoel bekruipt me steeds als ik dit nummer hoor. Soms ontmoet je namelijk mensen bij wie je toch een speciaal gevoel hebt. Wat er ook gebeurt, dat gevoel blijft, zelfs al is er geen contact meer, omdat één van beiden daar geen behoefte meer aan heeft en verlies je elkaar uit het oog, bij sommige mensen blijft dat speciale gevoel nogal lang hangen, soms gaat dat nooit meer weg.

In ieder geval bij mij niet. Een gevoel wat dit nummer dus een beetje bij me oproept. Een dubbel gevoel, dat dan weer wel ………

Vroeger of Later – Robert Long (1975)

vroeger of later

 

 

 

 

 

 

Vroeger of Later, uit 1974, is het eerste solo-album van Robert Long. Er werden geen singles van getrokken.

Het album bevat enkele nummers over politiek- en religieus-gevoelige zaken als homoseksualiteit en politieke hypocrisie. Ook wordt de spot gedreven met de burgerij en haar moraal. Daarom werd het album, en de zanger, geboycot door omroepen als de EO, NCRV, TROS, AVRO en de KRO.
De titel van deze klassieker uit de Nederlandstalige lichte muziek is een anglicisme.

De langspeelplaat stond 118 weken in de LP Hitlijsten en werd meer dan 500.000 keer verkocht in Nederland en België.
In de LP-Top 100-lijsten van 1974, ’75 en ’76 stond het album respectievelijk op de nummers 3, 1 en 58.

In 1973 vroeg hoofd programmabureau Frank Jansen van Bovema, de platenmaatschappij waarbij Long als zanger van de Utrechtse groep Unit Gloria onder contract stond, naar Longs toekomstplannen. Uit gesprekken was immers gebleken dat Long de ambitie had om liever ‘vroeger’ dan ‘later’ meer ‘eigen’ dingen te gaan doen. “Iets waarin hij zijn eigen ideeën kwijt kon”. Hij gaf toen al (!) aan de ambitie te hebben om in de toekomst meer de cabaretkant uit te willen, en (dus ook) uitsluitend nog Nederlandstalig eigen werk te willen doen, ook en vooral op de bühne. Op de vraag van Jansen hoe hij dat dan zag – qua repertoire bijvoorbeeld – vertelde Long hem tot zijn grote verrrassing dat hij een eenvoudige huis-tuin-en-keuken-demo (stem en 1 gitaar) had gemaakt met een stuk of tien eigen nummers. Jansen vroeg hem die te mogen horen. Dat was een precaire, vertrouwelijke zaak omdat toen de Engelstalige carrière van Unit Gloria ‘heilig’ was na de grote successen. Jansens enthousiasme overtuigde de marketing- en promotiemensen van Bovema. Hij engageerde Erik van der Wurff, die toen al de arragementen voor Herman van Veen maakte, en verzocht John Möring om leiding aan de opnames te geven. Die samenwerking leidde daarna nog tot vele succesvolle producties.

 

 

 

Een ouwetje al deze lp van Robert Long, zijn debuutalbum uit 1974, inmiddels al 40 jaar oud dus. Toch staan er een paar ijzersterke nummers op. Nummers die mij destijds al enorm aanspraken en die nog steeds bij tijd en wijle bij mij naar boven komen. In mijn puberteit luisterde ik nogal eens naar deze lp, die nogal opzien baarde door de voor die tijd gedurfde teksten. Ik vind dit dus nog steeds één van de beste zo niet het beste Nederlandstalige album ooit.

Long slaat met zijn teksten nogal eens de spijker op zijn kop, ieder liedje lijkt raak en nu dus zo’n 40 jaar later is de mens blijkbaar nog steeds niet veel veranderd, want de liedjes bevatten nog steeds een grote kern van waarheid. Het zal misschien iets met jeugdsentiment te maken hebben, maar ik vind het een heerlijk album en ironisch genoeg lijken de teksten nog steeds actueel. Klasse van Robert Long!

 

 

Allemaal angst

als je scheel kijkt en de klok slaat
blijf je heel je leven scheel
als je zout morst krijg je ruzie
en betaal ik niet te veel
loop nooit onder langs een ladder
en op wijzen staat een jaar
en onder bomen staan bij onweer
dus schuilt een levensgroot gevaar

als je ouder wordt komt vanzelf de generatie kloof
en wie voekt gaat naar de hel
van masturbatie wordt je doof
WAT!!!
van masturbatie wordt je doof

en dat is allemaal angst
allemaal angst
de alle grootste schreeuwers
zijn dikwijls het bangst
en als er ooit iets gebeurt
nou dan moeten het zo wezen
wie het meeste angst heeft
heeft vaak het minste vrezen

vrijdag 13 blijft gevaarlijk
van veel lezen wordt je blind
trouw je met je achternichtje
krijg je een ongelukkig kind
als ik maar geen lekke band krijg
en stink ik niet uit me mond
ben ik niet te laat verzekerd
dokter, ben ik wel gezond?

van tomaten krijg je puistjes
van veel koffie wordt je rood
van sigaretten zieke longen
en van leven ga je dood
Iiieeell,,

en dat laatste is waar
das helemaal waar
het klinkt misschien wel lullig
maar toch is het waar
maar ‘t kan nog jaren duren
dus niet van dat bange

heb je angst voor morgen?
dan moet je vandaag gaan hangen!

 

 

Het leven was lijden

‘t Was verdomde moeilijk om jou te versieren
Want je zag haast geen kans om je teugels te vieren
Elke keer moest ik weer je complexen verdringen
Ja, ik mocht naar de kerk maar ik kon nooit eens zingen

Een keer sliep je met mij maar je was niet alleen
Want de satan of wie ook hing steeds om je heen
Als die er niet was was je vader d’r wel
Met een spreuk uit de bijbel van zonde en hel

Want ‘t leven was lijden, als je danste een heiden
Als je lachte te luchtig, als je kuste ontuchtig
Als je niet wilde werken of je ging niet ter kerke
Als je lui in de zon lag, als je fietste op zondag
Kortom alles was verkeerd, want dat had je geleerd

a, ze hebben je leven wel grondig vergald
En je kans op wat liefde en vriendschap verknald
Wat men jou heeft geleerd is de angst om te leven
Om je borsten, je dijen, je hart echt te geven

Kom, ik stap maar eens op want ik ben overbodig
Heel veel sterkte voor later
Want dat heb je wel nodig…..

West Of Memphis, Voices For Justice (2012)

WOM_album_cover_0

 

 

 

West of Memphis is a documentary film written and directed by Amy Berg, and produced by Peter Jackson, Fran Walsh, and others, which follows the heavy hands of misplaced justice after the murders of three eight-year-old boys in West Memphis, Arkansas in 1993. Three teenagers were arrested and convicted of the murders in a controversial trial that featured, among other twists of dubious police work, forced confessions, vague witnesses, concocted stories of satanic rituals, and the astounding introduction of heavy metal music as a crime motivator. All three of the teens were sent to prison, and one of them, Damien Echols, was placed on death row. The film chronicles efforts to free Echols from the row, after DNA and other surfacing evidence cleared all three of any crime. Eventually Echols and the other two were allowed to leave prison (and death row) in the summer of 2012 after 18 years of incarceration under the rarely-used Alford Plea, which allows defendants to declare innocence while pleading guilty, but is really a way for the justice system to say, hey, we messed up but we’re not going to admit it so you can’t sue us for false imprisonment. This set is drawn from the soundtrack to the film, along with additional tracks either submitted or contributed specifically for this album project. Given the subject matter of the film, these tracks range from angry, somber, and anguished to something closer to forced resignation, but the overall feel of the whole album is redemptive. Among the highlights are Lucinda Williams’ re-recording of her 2006 song “Joy,” Marilyn Manson’s cover of Carly Simon’s “You’re So Vain,” a poignant song from Eddie Vedder, “Satellite,” and Bob Dylan’s sturdy “Ring Them Bells” from his 1989 album Oh Mercy. Few, if any, of these songs are uplifting when taken one by one, but again, the overall effect of this playlist is positive, the way stories of resilience and winning freedom always are.

 

 

De film die ik gisteren gezien heb “Devil’s Knot” heeft behoorlijk wat indruk op me gemaakt. Het verhaal bleef bij me rondspoken en vandaag heb ik ook nog wat dingen uitgezocht en bekeken.Mijn verontwaardiging is zeker niet minder geworden.

Wat daar gebeurde druist tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel in en na wat verder spitten op het internet blijkt dat dat niet alleen mijn rechtvaardigheidsgevoel betreft. Gelukkig zijn er meer, veel meer mensen die zich verbaasden over zoveel onrechtvaardigheid, zo veel vooroordelen en dat er mensen zijn die bereid zijn om tegen ivoren torens te vechten.

Er zijn een aantal documentaires gemaakt, er zijn concerten gegeven en mensen als Johny Depp, Nick Cave en Eddie Vedder van Pearl Jam hebben zich hard gemaakt voor die drie veroordeelde kinderen. In 2012 verscheen er al een film over deze gebeurtenissen met de titel “West Of Memphis” met filmmuziek van niemand minder dan Nick Cave.eddie-vedder-johnny-depp_featured_photo_gallery

De drie veroordeelde jongens zijn in 2011, na achttien jaar vrijgelaten, maar de staat vind ze nog wel schuldig.

http://www.volkskrant.nl/dossier-archief/drie-van-west-memphis-na-18-jaar-vrijgelaten~a2858607/

Mijn respect voor mensen als Eddie Vedder en Johny Depp is gegroeid en toont aan dat er gelukkig nog mensen zijn die het hart op de goede plek hebben en dat er mensen zijn die zelf denken.

http://www.rollingstone.com/music/news/q-a-eddie-vedder-on-west-memphis-three-new-pearl-jam-music-20130102

 

Door het geknoei van de politie, het falende rechtssysteem en heel veel andere duistere zaken is er dus nog geen dader gevonden voor deze afschikwekkende moorden, dat de destijds 3 veroordeelde jongelingen er iets mee te maken hebben is inmiddels uiterst twijfelachtig. Wat maar weer eens duidelijk aantoont dat niets is wat het lijkt……..

Devil’s Knot (2013)

devil'sknot

Devil’s Knot is a 2013 American biographical crime film directed by Atom Egoyan. The film is based on a true story as told in Mara Leveritt’s 2002 book of the same name, concerning three teenagers known as the West Memphis Three, who were convicted of killing three young boys and subsequently sentenced to life in prison. Produced by Elizabeth Fowler, Richard Saperstein, Clark Peterson, Christopher Woodrow and Paul Harris Boardman, the film stars Colin Firth, Reese Witherspoon, Mireille Enos, Dane DeHaan, Kevin Durand, Bruce Greenwood, Stephen Moyer, Elias Koteas, Amy Ryan and Alessandro Nivola.
The film’s world premiere was held at the 2013 Toronto International Film Festival on September 8, 2013; this was to be followed by a wider release later in the year. The film had a limited release in Canadian theaters on January 24, 2014, and released in U.S. theaters and video on demand services on May 9, 2014.
In 1993, in the working class community of West Memphis, Arkansas, three eight-year-old boys – Stevie Branch, Christopher Byers, and Michael Moore – go missing from their neighborhood. After an extensive search, their bound and beaten bodies are found the next day. The community and the police department are convinced that the murders are the work of a satanic cult due to the violent and sexual natures of the crime. A month later, three teenagers – Damien Echols, Jason Baldwin, and Jessie Misskelley Jr. – are arrested after Misskelley confesses after approximately four hours of interrogation. They are taken to trial where Baldwin and Misskelley are sentenced to life and Echols to death all while still claiming their innocence.

Devils-Knot-primo-trailer-e-poster-del-film-di-con-Colin-Firth-e-Reese-Witherspoon
Films zijn in de regel bedoeld als vermaak. Zo kijk ik ook meestal naar de films die ik zie. Leuk om te kijken maar na een poosje vervagen de indrukken weer. Af en toe blijven er een paar dingen uit zo’n film een poosje hangen, soms ook niet. Eens in de zoveel tijd zie ik een film die de nodige indruk maakt en blijft het hele verhaal, de hele film even hangen. Ik schrijf er niet zo heel veel over in mijn blogs, maar voor dit soort films maak ik een uitzondering. Devil’s Knot is er zo eentje.

Indrukwekkende broeierige film, niet zozeer vanwege het acteerwerk, al was daar helemaal niks mis mee. Meer vanwege het “waar gebeurde” verhaal. De film geeft een beeld van hoe vooroordelen een mens beïnvloeden en hoe onrechtvaardig het rechtsysteem kan functioneren. Dit lijkt in dit geval ten koste te gaan van 3 aparte kinderen die door een falend politieapparaat en een door vooroordelen en verdriet niet helder denkende dorpsgemeenschap veroordeeld worden.

Om iemand en in dit geval 3 kinderen tot levenslang of zelfs de doodstraf te veroordelen moet je wel heel zeker van je zaak zijn en het komt mij toe dat dat in dit geval beslist niet het geval was.

Dit is wat men dus bedoeld met echte horror…..

Bohemian Rhapsody – Queen (1975)

Queen+-+Bohemian+Rhapsody+Single-Cover

 

 

 

“Bohemian Rhapsody” is a song by the British rock band Queen. It was written by Freddie Mercury for the band’s 1975 album A Night at the Opera. The song consists of several sections: a ballad segment ending with a guitar solo, an operatic passage, and a hard rock section. At the time, it was the most expensive single ever made.
When it was released as a single, “Bohemian Rhapsody” became a commercial success, staying at the top of the UK Singles Chart for nine weeks and selling more than a million copies by the end of January 1976. It reached number one again in 1991 for five weeks following Mercury’s death, eventually becoming the UK’s third best-selling single of all time. It topped the charts in several other markets as well, including Canada, Australia, New Zealand, Ireland and The Netherlands, later becoming one of the best-selling singles of all time. In the United States the song originally peaked at number nine in 1976. It returned to the chart at number two in 1992 following its appearance in the film Wayne’s World, which revived its American popularity.
Although critical reaction was initially mixed, “Bohemian Rhapsody” remains one of Queen’s most popular songs and is frequently placed on modern lists of the greatest songs of all time. The single was accompanied by a promotional video, which many scholars consider ground-breaking. In 2004, “Bohemian Rhapsody” was inducted into the Grammy Hall of Fame. In 2012, the song topped the list on an ITV nationwide poll in the UK to find “The Nation’s Favourite Number One” over 60 years of music.
Freddie Mercury wrote most of “Bohemian Rhapsody” at his home in Holland Road, Kensington, in west London. The song’s producer, Roy Thomas Baker, related how Mercury once played the opening ballad section on the piano for him: “He played the beginning on the piano, then stopped and said, ‘And this is where the opera section comes in!’ Then we went out to eat dinner.” Guitarist Brian May says the band thought that Mercury’s blueprint for the song was “intriguing and original, and worthy of work.” Much of Queen’s material was written in the studio according to May, but this song “was all in Freddie’s mind” before they started. Music scholar Sheila Whiteley suggests that “the title draws strongly on contemporary rock ideology, the individualism of the bohemian artists’ world, with rhapsody affirming the romantic ideals of art rock.” Commenting on bohemianism, Judith Peraino said that “Mercury intended… [this song] to be a ‘mock opera’, something outside the norm of rock songs, and it does follow a certain operatic logic: choruses of multi-tracked voices alternate with aria-like solos, the emotions are excessive, the plot confusing.”

According to Mercury’s friend Chris Smith (a keyboard player in Smile) Mercury first started developing “Bohemian Rhapsody” in the late 1960s; Mercury used to play parts of songs he was writing at the piano, and one of his pieces, known simply as “The Cowboy Song”, contained lyrics that ended up in the completed version produced years later in 1975, specifically, “Mama… just killed a man.”

Recording began at Rockfield Studio 1 near Monmouth on 24 August 1975, after a 3-week rehearsal in Herefordshire. During the making of the track, an additional four studios (Roundhouse, SARM (East), Scorpion, and Wessex) were used. According to some band members, Mercury mentally prepared the song beforehand and directed the band throughout. Mercury used a Bechstein “concert grand” piano, which he played in the promotional video and the UK tour. Due to the elaborate nature of the song, it was recorded in various sections, held together by a drum click to keep all layers synchronised.

 
December, traditioneel de maand van de terugblik en van de traditionele jaarlijsten, van de Top zoveel aller tijden.

Zo heeft Radio 10 zijn top 4000, Radio Veronica de Top 1000 aller tijden, Radio 2 uiteraard de Top 2000, Sky Radio de Christmas Top 101, Radio 5 komt met de Evergreen Top 1000 en ook QMusic heeft een Top 1000, terwijl Arrow zijn eigen Rock 500 heeft.Screen Shot 12-16-14 at 08.41 PM

Wie dus verzot is op overzichten en lijstjes kan in deze periode van het jaar zijn hart ruimschoots ophalen. Ik ken een die-hard die al jaren zijn best doet om zo min mogelijk te missen van de Top2000. Daar steekt het aantal uren wat ik naar die lijst luister heel erg schril bij af. Zo af en toe vang ik iets op van zo’n lijst en uiteraard klinkt het grootste deel wat in die lijsten staat me als muziek in de oren. Ik herken het meeste, logisch ook want de lijsten hebben nogal wat overeenkomsten en wijzigen per jaar niet zo bizar veel. Op de wijze lessen van de heer Leo Blokhuis, die bij de immens populaire Top 2000 is opgetrommeld, zit ik eigenlijk al helemaal niet meer te wachten.

Meestal wordt zo’n “aller tijden” lijst aangevoerd door Bohemian Rhapsody van Queen, alleen  op Radio 2 bij de Top 2000  kiest men dit jaar voor het inmiddels ook uitgekauwde Hotel California van The Eagles, maar ook daar staat Bohemian Rhapsody op 2. Ook dit jaar kunnen we dus, als we persé willen, net voor we het nieuwe jaar ingaan nog even met Freddy Mercury van Queen meezingen.Screen Shot 12-16-14 at 08.40 PM

Toegegeven het is een fantastisch stukje muziek en ik ben heel lang onder de indruk geweest van het nummer, maar ik ken het nu onderhand wel, net als overigens Hotel California van The Eagles hoor, want ook dat nummer heb ik inmiddels (meer dan) genoeg gehoord.

Er was een tijd dat ik die lijstjes nog interessant vond, maar eerlijk gezegd hebben dit soort overzichten voor mij geen toegevoegde waarde meer. Leuk dat je af en toe weer eens een plaat hoort die je anders niet zo vaak meer hoort, maar zodra we bij de bovenste 100 komen zijn de verrassingen er wel uit.

Ik ben dus inmiddels niet meer zo razend enthousiast over Bohemian Rhapsody als ik was in de jaren 70 fo 80, maar een goed nummer blijft het uiteraard en als je het mij vraagt, maar wie doet dat eigenlijk, als je toch persé moet kiezen voor een nummer één, dan is Bohemian Rhapsody van Queen beslist geen verkeerde keuze.