Somebody – Depeche Mode (2)

blasphemous_rumours_somebody

 

 

I want somebody to share
Share the rest of my life
Share my innermost thoughts
Know my intimate details
Someone who’ll stand by my side
And give me support
And in return
She’ll get my support
She will listen to me
When I want to speak
About the world we live in
And life in general
Though my views may be wrong
They may even be perverted
She’ll hear me out
And won’t easily be converted
To my way of thinking
In fact she’ll often disagree
But at the end of it all
She will understand me

 

dm somebody

 

Blijft toch een schitterend nummer dit “Somebody” van Depeche Mode. Eén van mijn favoriete songs……..

Ik las eens ergens iets bij een somebody. Iets wat me goed bijgebleven is. Ik weet niet eens goed meer waar. Ik geloof dat het was bij iemand die verdriet had omdat ze bang was dat ze een vriendschap, zo’n somebody voor haar, een vriendschap dus die haar heel veel waard was kwijt aan het raken was, maar dat doet er verder ook niet zo veel toe. Wat ik daar las was wel waar.

“Je kunt een ander niet veranderen, ook niet wat die ander voor jou wil betekenen of niet.”

Dat is gewoon zo en soms neemt iemand een besluit, een besluit waar waarschijnlijk goed over nagedacht is. Ook als dat besluit betekent dat jij niet (meer) in zo’n leven past zul je dat moeten accepteren.

Dat besluit was me eigenlijk al een poosje duidelijk. Ik ben iemand die nogal gevoelig is voor dat soort dingen, ik kijk goed om me heen en heb geleerd om veel te zien, maar ook voor iemand die minder goed oplet waren de signalen overduidelijk.

Omdat je iets voor die persoon bent gaan voelen, overigens zonder wat voor bijbedoelingen dan ook, maar gewoon als vriend, als maatje, wil je het eigenlijk niet zien, maar ze zijn er en wel overduidelijk.

Juist omdat je het mens zo leuk vind, vind je dat jammer, maar zoals gezegd. Je kunt daar niets aan veranderen. Als de behoefte er niet is heb je dat te accepteren. Het is even slikken, want je mist die dagelijkse berichtjes, de lolletjes over en weer, maar je was het in feite al veel langer kwijt.

Wat de oorzaak is van deze afstand is me niet helemaal duidelijk, zo slim ben ik dan dus ook weer niet. Die reden weet er maar één.
Afscheid nemen van iemand die dierbaar geworden is is best lastig. Ik ervaar dat ook nu weer, maar het is niet anders. Dit heb ik nu eenmaal niet zelf in de hand.

Voorlopig is het tijd dus om dingen los te laten die er blijkbaar niet (meer) zijn. Het gaat me lukken, want ik ben een gezegend mens die een paar mensen om zich heen heeft die om me geven en ik heb maar een paar mensen nodig om me veilig en goed te voelen.

Toch was en is het best wennen, die stilte aan de andere kant, maar wie weet komt aan die stilte nog een keer een eind. Life is full of surprises en die persoon aan de andere kant zat vol met surprises, misschien maakte dat haar zo leuk.

Ik heb het nodige van me afgeschreven de laatste dagen, vooral voor mezelf. Op deze manier verwerk ik dingen nu eenmaal het liefst en het snelst. Maakt ruimte en rust in mijn hoofd en dat heeft dat hoofd nodig.

Ik beloof nog niet dat dit het laatste blogje is, maar de ruimte en rust beginnen te komen. Voorlopig hoop ik dat het met haar goed gaat, want vooral dat gun ik haar het meest ………

Break On Through – The Doors (1967)

BreakOnThrough7inchSleeve_IM02

 

 

 

“Break On Through (To the Other Side)” is a song by The Doors from their debut album, The Doors. It was the first single released by the band and was unsuccessful compared with later hits, reaching only number 126 in the United States. Despite this, it became a concert staple and remains one of the band’s signature and most popular songs.
Twenty-four years after its original US release, “Break On Through” became a minor hit in the UK, peaking at number 64 in the singles chart.
The song also appears as track one on the band’s debut album. Elektra Records’ censors objected to the drug use implied by the repeated line “she gets high”. The original album version and all reissues until the 1990s have the word “high” deleted, with Morrison singing “she gets” four times before a final wail. Live versions and more recent remastered releases have the full line restored. Regardless, classic rock radio stations, the iTunes release and most compilations continue to use the censored version, as it is the version most familiar to listeners.

This is the one song that most people identify with The Doors prehaps even more so than “Light my Fire”.
As to the meaning…who really knows? It can mean lots of stuff to lots of different people,which is one sure sign of a great work of art.Jim Morrison is a leather clad rock n roll god forever!

 

 

 

Je kent het vast wel, zo’n moment dat je er even doorheen zit. Ik heb dat in de regel iedere maandagochtend ;-)

Maar zonder dollen, ik denk dat ieder mens het wel eens heeft. Zo’n moment dat je het even niet meer zo goed kunt hebben, om wat voor reden dan ook. Het kan van alles zijn wat net de aanleiding is dat het emmertje even vol zit, of zelfs over loopt.

Het kan zijn dat het op het werk tegen zit, je in een vriendschap een teleurstellende ervaring hebt, je lief een paar opmerkingen maakt die niet lekker vallen, het overlijden van een dierbaar familielid of kennis. Sommige mensen hebben het ieder jaar in de periode dat de herfst zijn intrede doet, een periode die mij dan juist weer kracht en energie geeft.

Bij ieder individu is het dus ook weer verschillend. Soms duren die periodes kort, maar het kan best zijn dat zo’n zwart gat wat dieper is en het wat langer duurt om er uit te kruipen.

De één heeft dan behoefte aan een goed gesprek, een ander heeft baat bij volstrekte rust. Wat in ieder geval helpt is het gevoel te hebben dat er in ieder geval één iemand is die je een beetje begrijpt. Het helpt al heel veel als er een SOMEBODY voor je is. Helaas zijn die SOMEBODY’s nogal schaars. Als zo’n SOMEBODY er niet voor je is, zul je het in je eentje moeten doen. Overigens ook als er wel een SOMEBODY is zul je het meeste en zwaarste werk zelf moeten doen……..

 

somebody

 

Ik heb zelf, inmiddels al weer heel wat jaartjes geleden, ook een keer een periode meegemaakt die wat langer duurde. Geen pretje dat kan ik je wel vertellen. Op één of andere manier is het me gelukt om daar over heen te groeien en als het even kan laat ik me dat geen tweede keer meer gebeuren. Ik ken inmiddels mijn beperkingen en trap als dat nodig is op tijd op de rem. Ik weet ook wat me dan te doen staat en hoe ik zo’n dreigend black hole moet omzeilen. Jim Morrison van The Doors zong het al ……. Break On Through ………

 

https://janariebuijs.wordpress.com/2014/02/05/somebody-depeche-mode-1984/

Heroes – David Bowie (1977)

heroes bowie

“‘Heroes'” is a song written by David Bowie and Brian Eno in 1977. Produced by Bowie and Tony Visconti, it was released both as a single and as the title track of the album “Heroes”. A product of Bowie’s fertile “Berlin” period, life in the city was crystallized into a tale of two lovers who come together in the shadow of the “Wall of Shame” (though here “the shame was on the other side”). While not a huge hit in the UK or US at the time, “‘Heroes'” has gone on to become one of Bowie’s signature songs and is well known today for its appearance in numerous advertisements. It has been cited as Bowie’s second most covered song after “Rebel Rebel”.
It was the lead track on Peter Gabriel’s 2010 covers album, Scratch My Back. Among other notable covers, the Wallflowers recorded a version of the song for the soundtrack to the 1998 film Godzilla. This version peaked at number 10 on the Billboard Modern Rock Tracks chart in 1998, as well as number 27 on the Billboard Hot 100 Airplay chart, and number 23 on the Billboard Top 40 Mainstream charts. In the UK, the final sixteen acts from the seventh series of The X Factor released a cover version of the song on 21 November 2010 which topped the UK singles chart.
“‘Heroes'” was released in a variety of languages and lengths (“a collector’s wet dream” in the words of NME editors Roy Carr and Charles Shaar Murray). In contrast to the bewildering audio situation, the video (directed by Stanley Dorfman) was a stark and simple affair, the singer captured performing the song in what appeared to be a single take with multiple cameras, swaying in front of a spotlight that created a monotone and near-silhouette effect. Despite a large promotional push, including Bowie’s first live Top of the Pops appearance since 1973, “‘Heroes'” only reached number 24 in the UK charts, and failed to make the US Billboard Hot 100. In Italy, the song was certified gold by the Federation of the Italian Music Industry.
In February 1999, Q Magazine listed “‘Heroes'” as one of the 100 greatest singles of all time as voted by the readers. In March 2005, the same magazine placed it at number 56 in its list of the 100 Greatest Guitar Tracks. In 2004, Rolling Stone rated “‘Heroes'” number 46 in its list of The 500 Greatest Songs of All Time. It was included in 2008’s The Pitchfork Media 500: Our Guide to the Greatest Songs from Punk to the Present. John J. Miller of National Review rated “‘Heroes'” number 21 on a list of “the 50 greatest conservative rock songs”. Uncut placed “‘Heroes'” as number 1 in its 30 greatest Bowie songs in 2008.[citation needed]
Moby has claimed that “‘Heroes'” is one of his favourite songs ever written, calling it “inevitable” that his music would be influenced by the song,[16] and Dave Gahan, lead singer for Depeche Mode, was hired into the band when band founder Vince Clarke heard him singing “‘Heroes'” at a jam session.

hero

Helden…..

In principe ben ik niet zo van de verheerlijking van mensen. Ik heb niet echt helden. Ik zet niet zo heel snel iemand op een voetstuk. Ik waardeer sowieso eigenlijk iedereen wel voor wat ie is, wat ie doet. De één doet dat beter dan de ander, maar voor iedereen heb ik eigenlijk wel bewondering. Ook voor artiesten.

Toch zijn er een paar artiesten waar ik iets meer respect voor heb, iets meer bewondering. Waarschijnlijk omdat hun persoonlijkheid mij ook wel aanspreekt. Eén van de Nederlandse artiesten die ik behoorlijk hoog heb staan is bijvoorbeeld Herman van Veen.

Eigenlijk heb ik maar 4 helden. Dat zijn uiteraard mijn kinderen. Ik kan dan ook niet beschrijven wat ik voor die kinderen voel, dat wil ik ook helemaal niet. Ik voel dat gewoon en voor mij is dat genoeg.

Afgelopen weekend had mijn jongste zoon in Gouda twee avonden een optreden in de Goudse Schouwburg. Hij zit namelijk op toneel en dit weekend brachten ze het stuk op de buhne. Uiteraard zit je dan als trotse, ietwat nerveuze vader in de zaal. Te genieten en te stralen. Daarin verschil ik beslist niet van het overgrote deel van ouders.

Nu wil het geval dat in de andere zaal Herman van Veen ook op beide avonden optrad. Eén van mijn andere zoons is een ontzettende fan van Herman en is opgegroeid met de films en verhalen van Alfred Jodocus Kwak. Die jongen, of eigenlijk man, want hij is inmiddels dertig was dan ook zo trots als een pauw toen hij zijn grote held even mocht begroeten en met hem op de foto mocht. Voor hem een onvergetelijk moment en voor mij als vader net zo heerlijk om mee te maken.

Ik kan je niet vertellen hoe blij zulke dingen een mens maken. Dat stralende gezicht van die ‘kleine’ jongen vervult je met een fantastisch gevoel.

Het stelt in principe helemaal niks voor natuurlijk en Herman van Veen zal het zich niet eens meer herinneren, maar voor mij is Herman toch ietsje meer held geworden na gisteren, al zal hij nooit op dezelfde hoogte komen als mijn 4 kinderen …….

IMG_3775 IMG_3769 IMG_3766

Pa – Doe Maar (1983)

doe-maar-pa-1983-3

Het album 4us (spreek uit: virus) verscheen in maart 1983 op LP, MC en als eerste Nederlandstalige plaat ook op cd. Het album was al in de voorverkoop platina en haalde de nummer 1 positie, evenals de single ‘Pa’, die als eerste single ooit op nummer 1 binnenkwam in de Nationale Hitparade.

‘Pa’ van Doe Maar is de beste Nederlandse nummer 1-hit. Althans volgens de luisteraars van 100% NL. Deze week kon gestemd worden op de beste nummer 1-hits in 45 jaar Nederlandse muziekgeschiedenis.

Roland Snoeijer, programmadirecteur van 100% NL: “Ook bij 100% NL merken we hoe populair Doe Maar weer is in 2012. Een paar weken geleden zongen ze nog vier keer de Gelredome vol tijdens Symphonica in Rosso en kregen daarvoor een tegel in de Walk of Fame in het Gelredome.”

“Leuk om te zien dat de populairste Nederlandse band ooit ook op 100% NL leeft als nooit tevoren. Bijna 30 jaar na de nummer-1 hit ‘Pa’ heeft de band inmiddels zelf rimpels op de handen maar daar is bij de mannen en de fans niets van te merken.”
Klassieker dit nummer van Doe Maar, onze Nederlandse UB40. Mijn haren zijn inmiddels behoorlijk wit. Ik heb dan ook 4 kinderen.

Als ouder (vader) van 4 kinderen maak je de gekste dingen mee. Zelfs als die kinderen eigenlijk al geen kinderen meer zijn, maar volwassen. Dat is nog geen garantie dat je je niet meer hoeft te verbazen. Mijn oudste zoon is inmiddels 30 en gaat over een paar maandjes het ouderlijk huis (voor de tweede keer) verlaten.

Hij gaat in een eigen appartementje wonen. Een leven op zijn eigen beginnen. Eerlijk gezegd kijk ik er naar uit, want ik hoef niet meer van dichtbij te zien waar hij zich mee bezig houdt. Niet dat me dat niet interesseert, uiteraard niet, want wat mijn kinderen doen heeft altijd mijn aandacht. Er zijn echter dingen die ik liever niet weet, die ik liever niet zie en daar ontkom je bijna niet aan als je met z’n allen onder één dak woont.

Vanavond bijvoorbeeld viel mijn mond van verbazing weer behoorlijk open. Ik zit me nu, terwijl ik deze blog schrijf, nog achter m’n oren te krabben en mijn ogen uit te wrijven. Mezelf af te vragen of ik het echt wel goed gezien heb.

Zag ik hem nu echt net weer op pad gaan met datzelfde meisje waar hij ongeveer een jaartje geleden met heel veel pijn en moeite gebroken heeft. Een meisje/vrouw waar hij min of meer bang voor was. Bang in de zin van angst voor de reactie van haar op het verbreken van de relatie. Dat meisje, moeder van een dochtertje, was namelijk nogal instabiel en bezitterig en toen ze lucht kreeg van het feit dat mijn zoon niet met haar verder wilde, begon ze hem te stalken en behoorlijk lastig te vallen.

Hij was dan ook behoorlijk opgelucht toen het allemaal achter de rug leek en het weer rustig werd. UIteraard waren wij als ouder ook opgelucht.

Heel groot was dan ook mijn verbazing toen ik een uurtje geleden de keuken in kwam en dat meisje samen met hem net zag vertrekken. Blijkbaar was ze bij ons naar het toilet geweest en ging ze nu met hem ergens naar toe. Ik weet het hij is dus dertig, een volwassen vent die zijn eigen gang gaat en mag gaan, maar ik ben toch een vader die nu met behoorlijk wat vraagtekens op zijn voorhoofd zit.

Kinderen en dus ook volwassenen ze blijven me verbazen.

Tijd voor wat keiharde muziek nu ………….

Lentezon

Er zijn mensen die lyrisch worden over de eerste lentezon. Prachtige gedichten zijn er over gemaakt, mooie songs geschreven. Ik kan me daar best iets bij voorstellen. Zo’n zonnetje zorgt toch voor een beetje optimisme, tenminste bij mij altijd wel.

Het zorgt er in de meeste gevallen voor dat een dag iets vrolijker begint. Als je jong bent sta je er meestal niet zo bij stil, maar naarmate ik ouder word merk ik bij mezelf, dat ik dit soort dingen steeds meer ga waarderen. Het lijkt er op of je op een bepaalde leeftijd steeds meer oog krijgt voor bepaalde details. Dingen die er altijd al waren ongetwijfeld, maar die nooit zijn opgevallen.

Je bent dan waarschijnlijk te druk, hebt er geen oog voor. Te druk met volwassen worden. Te druk met het opbouwen van een relatie. Te druk met het gezin, met de kinderen. Te druk met werk en met van alles en nog wat.

Als je geluk hebt komt op een gegeven moment toch de omslag en ga je oog krijgen voor die details. Komt er tijd om van dat soort dingen te genieten.

Vanmorgen was het weer eens zo’n mooie ochtend. De polders waren wit van de kou en langzaam verscheen het zonnetje aan de hemel. Iets om in stilte van te genieten. Gelukkig kan ik dat inmiddels!

IMG_3698 1 (2) 2 (2) 3 (2) 4 5 6

Lost In The World – Kanye West ft. Bon Iver (2010)

?????????????????????????????????

“Lost in the World” is a song by American hip hop recording artist Kanye West from his fifth studio album, My Beautiful Dark Twisted Fantasy (2010). The song features vocals by Justin Vernon of indie folk band Bon Iver, as well as sampling his 2009 song “Woods”. It also contains portions of “Soul Makossa” written by Manu Dibango, and samples of “Comment No. 1″, performed by Gil Scott-Heron. It was produced by West and Jeff Bhasker, who wrote the track with Vernon and Malik Jones. “Lost in the World” was initially leaked on September 29, 2010 and was 6 minutes and 4 seconds long. The version on the album was split up into two parts, with the outro becoming a new track entitled “Who Will Survive in America”.

The song received acclaim from music critics, who praised the atmospheric production, the appearance of Vernon, and West’s verse. The verse by West was described as one of the most poetic of his career, with the song being cited as one of the strongest on My Beautiful Dark Twisted Fantasy. “Lost in the World” was featured during the closing credits of Runaway, a 35 minute short film directed by West set with music from the album. The song peaked at number 104 on the South Korean Gaon Chart. A music video was directed by Ruth Hogben, featuring black and white cinematography, frantic dancing by models and a brief cameo by West. The music video received positive reviews from critics.

“Lost in the World” was sampled in a freestyle by West’s GOOD Music labelmate Pusha T, and a remix produced by DJ Tiësto. West first performed the song live at Macy’s Thanksgiving Day Parade, and subsequently performed it at several music festivals, including the Coachella Valley Music and Arts Festival and the The Big Chill. “Lost in the World” was proposed by West as the album’s fifth single, but plans to release it never surfaced.

Following some media controversies, West chose to record My Beautiful Dark Twisted Fantasy in a reclusive manner in Oahu, Hawaii. Like the majority of the album, “Lost in the World” was composed there West attempted to shy away from working with artists he didn’t consider himself familiar with, however made the exception for Justin Vernon, singer of the band Bon Iver. Vernon’s involvement in the project stemmed from a phone call by West. West had gotten into contact with Vernon and described his intention of sampling the song “Woods” from Bon Iver’s Blood Bank EP. After the phone message, West invited Vernon down to his record studio in Hawaii to appear on the album.

West also cited the Bon Iver album For Emma, Forever Ago as something he was a fan of, and admitted an admiration of the unique aesthetic of Vernon’s music. The two quickly became friends through discussions of music and games of basketball. While at Hawaii, Vernon collaborated extensively, reportedly producing a total of 10 tracks together, including the album cuts “Dark Fantasy” and “Monster”. Vernon told Pitchfork Media about the composition of the song, stating:

“So I head out there and he plays me the track and it sounds exactly like how you want it to sound: forward moving, interesting, light-hearted, heavy-hearted, fucking incredible sounding jam. It was kind of bare so I added some choir-sounding stuff and then thicked out the samples with my voice. That whole first week I was there we worked on the ‘Woods’ song, which is called ‘Lost in the World’. We were just eating breakfast and listening to the song on the speakers and he’s like, ‘Fuck, this is going to be the festival closer.’ I was like, ‘Yeah, cool.’ It kind of freaked me out.”

Vernon recorded his lines in a separate recording studio than most of the album. Vernon described the studio as a “tiny black room”. He would record a line in the room, and then shortly later West would come in and play back what was recorded, and then discuss what needed to be changed. They repeated that process a few times until the song was finished. Vernon expressed a positive opinion of working with West, and though he called West demanding in some ways, he appreciated West’s enthusiasm for music and the creativity produced by the recording sessions. The song was recorded around the death of Michael Jackson and the event had an effect of the recording crew of the song, and certain aspects of the song are influences by personal events that affected West throughout the years. In an interview with MTV, West said that the song was going to be last featured on the album, and commented that “emotionally it just fit the crescendo of everything that I was saying and what I wanted to say to this girl. And it’s also my favorite eight bars that I’ve ever written in my life. I think it’s one of the greatest pieces of writing.”
“Lost in the World” is 4 minutes and 16 seconds long and has been described as a “moody meditation”. It features tribal drums and samples Bon Iver’s “Woods”, a song originally written about alienation, applied by West “as the centerpiece of a catchy, communal reverie” on the album. The song manipulates the original Bon Iver sample and incorporates influences from both house music and dance music, adding tribal chants and percussion. During the duration of the song, there are several distinct production changes. The song begins with faint vocals delivered by Vernon, which are reinforced by drums, gospel-styled chorus, an increased tempo, and a final measured tempo. The song continues to build at a slow pace, until a choir explodes into a bombastic roar, boasting the line “run from the lights.”

West delivers a short, 40 second verse, which appears over two and a half minutes into the song. West’s verse contains an interpolation of the “Mama-say mama-sah ma-ma-coo-sah” hook from Michael Jackson’s song “Wanna Be Startin’ Somethin'”. He alters the refrain to, say “Mama-say mama-sah Mama Donda’s son,” referring to his late mother Donda West who died in 2007. The song features West’s comment on his fans and his fame, with additional references to Jackson. Embling of Tiny Mix Tapes viewed that the track points out a paralleled with West and Jackson, commenting:

“Life in the spotlight is perilous, and West knows that what happened to the King of Pop could just as easily happen to him. […] A disembodied chorus urges West to ‘run from the lights/ run for your life’ on ‘Lost in the World,’ the record’s frenzied penultimate track; but even as we listen, we know there’s little chance that he’ll leave the spotlight behind. West is telling us, over the course of 11 songs, that he’s willing to die for our amusement, our respect.”

The song ends with a very long sample of Gil Scott-Heron’s “Comment No. 1″, a speech which served as a comment on the 1960s Revolutionary Youth Movement for failing to recognize the more basic needs of the African-American community. “Lost in the World” transitions into the closing track “Who Will Survive in America”. It is edited to a smaller version on the track that, according to Chicago Tribune writer Greg Kot, “retains its essence, that of an African-American male who feels cut off from his country and culture”. Ann Powers of Los Angeles Times described “Woods” as a “Wisconsin death trip that becomes a testimonial to rebirth through isolation” and noted a significant difference from “Lost in the World”, commenting that the song was more about West’s “exhausted cry of one who’s always new in town, chasing whatever goal or girl is in the room, fueled by consumer culture’s relentless buzz, but finally left unsatisfied.

Dit nummer van Kanye West en Bon Iver is typisch zo’n maandagochtend nummer. Voor mij dan uiteraard. Ik hoor de song ook graag op andere dagen, maar dat terzijde.

Zo’n nummer draai ik een paar keer en ik voel me langzaam wakker worden en ook voel ik wat energie mijn lichaam en vooral mijn brein in stromen, zelfs op een maandag.

Heerlijk toch zulke songs! Maandagen zijn iets minder overigens ;-)

From Eden – Hozier (2014)

HOzierfromEden2

“From Eden” is a song written and performed by Irish singer-songwriter Hozier. It was released as the third single from his debut studio album Hozier (2014). “From Eden” peaked at number two on the Irish Singles Chart and has also charted in Belgium. A From Eden EP was released digitally on 9 March 2014.
A music video to accompany the release of “From Eden” was first released onto YouTube on 18 November 2014 at a total length of five minutes and three seconds. Actress Katie McGrath appears in the video, depicting one of a pair of outlaws who take care of an abandoned boy. The video ends with the police arresting the pair.

General Comment

This is about a man in love with a married woman (or one in a committed relationship) whose husband (or boyfriend) is cheating on her. He’s there to comfort her, finding her in a “tragic” and “lonesome” state. He tells her it’s happened to him (“you’re familiar like my mirror years ago”) and he knows how painful it is to have the idealism/chivalry/innocence of your relationship “die screaming” (“Honey ask me, I should know”). However, he knows his intentions are far from pure, and just like the snake in the Biblical tale, he’s slithering to her door hoping to tempt her into having sex with him (or otherwise cheating on her other man).
The copy of the lyrics on this site are missing an important part of the second verse that makes the meaning of the song much more clear: “Babe, there’s something broken about this/But I might be hoping about this/Oh, what a sin.” Even though he hates seeing how broken she is, he’s hoping it will benefit him in the long run, and he hates that he thinks that way.
Or at least that was my interpretation of it. One way or another, it’s a beautiful song.

General comment:

I like to interpret this song differently. I think it’s about a gay man who is in love with a straight man. He describes himself as the serpent in the Garden of Eden, for the sin of homosexuality is his crime. He is madly in love with another man who is in the closet, describing him as both positive and negative adjectives, because he is beautiful yet not true to himself. “Vacant stares” is the man’s response to the gay man’s invitations to homosexual activity.
The man is familiar to the gay man, like looking in his “mirror years ago”, when he was in the closet too and feared a open homosexual life. “Idealism” is the perfect nuclear family, with a man and a woman, and “chivalry” is men looking after their ladies. His “innocence died screaming” was how he faced homophobia, which he thought he would not have to face. The gay man persists the closeted man, “sitting outside your door” is a metaphor or trying to tempt the man out of the closet and love him back.
He describes his “sin” as both precious and wretched, which alludes to the sin of homosexuality, also the theme of Hozier’s song “Take Me To Church”.
“A rope in hand for your other man” is about the closeted man’s father, who would be ashamed to have a gay son, or about God, who would be angry that men were committing this sin.

De laatste weken ben ik nogal onder de indruk van de laatste cd van Hozier. Zijn hit “Take Me To Church” sprak me al aan. Dit nummer “From Eden” vind ik minstens net zo goed.
Die hele cd vind ik trouwens heel erg goed.

Dit nummer “From Eden” ademt de wanhoop van iemand die een gevecht levert. Een gevecht vooral met zichzelf. Iemand die iets wil gaan doen waarvan hij of zij weet dat hij of zij dat beter niet kan doen, waar hij of zij waarschijnlijk spijt van krijgt, maar de aantrekkingskracht lijkt te sterk.

Sommige mensen hebben gewoon die aantrekkingskracht, een soort magnetisme lijkt het wel. Je wil het uit alle macht ontkennen, maar op één of andere manier lijkt het of je naar ze toegetrokken wordt.

Op zich is dat helemaal niet erg, echter het wordt anders als je in een relatie zit en je de verleiding (bijna) niet kunt weerstaan om verder te gaan dan wat flirten over en weer.

Babe, There’s something tragic about you. Something magic about you…..

Yep! Het lijkt inderdaad wel magie. Iets magisch waartegen je je niet kunt verzetten. Een valkuuil die je niet kunt omzeilen.

Het vergt kracht om je er tegen te verzetten om niet aan zo’n “zonde” toe te geven.

Die kracht ontbreekt of is onvoldoende bij veel mensen, of misschien is juist de verleiding wel te groot, dat kan uiteraard ook. Het lijkt ook wel of met de intrede van het internet en sites als SecondLove en co. die verleidingen in aantal toenemen, tenminste als je daar enigszins gevoelig voor bent natuurlijk.

Berouw komt vaak pas te laat en zelfs als de spijt er is, is de verleiding er nog steeds en krijgt het bedrog heel vaak toch een vervolg.
Hozier bezingt dit voor velen bekende en dagelijks voorkomende dilemna in dit heerlijke nummer op een pakkende manier. Je voelt als het ware de strijd, de wanhoop.

Take Me To Church – Hozier (2014)

hozier

A fresh poison each week
‘We were born sick,’ you heard them say it
My church offers no absolutes
She tells me ‘worship in the bedroom’
The only heaven I’ll be sent to
Is when I’m alone with you
I was born sick, but I love it
Command me to be well
Amen. Amen. Amen

Take me to church
I’ll worship like a dog at the shrine of your lies
I’ll tell you my sins and you can sharpen your knife
Offer me that deathless death
Good God, let me give you my life

“Take Me to Church” is a song by Irish recording artist Hozier for his debut extended play Take Me to Church (2013), as well as his self-titled debut album (2014). The song was released as his debut single on 13 September 2013. Hozier, a struggling musician at the time of its writing, wrote and recorded the song in the attic of his parent’s home in Bray, County Wicklow, Ireland. A mid-tempo soul song, its lyrics detail Hozier’s frustration with the Catholic Church and its stance on homosexuality. It first caught the attention of independent label Rubyworks, where producer Rob Kirwan overdubbed the original demo with live instruments. Only two musicians feature on the track, Andrew Hozier-Byrne (Hozier) and drummer Fiachra Kinder.

The song’s music video was primarily responsible for its widespread popularity[citation needed]. The clip, directed by Brendan Canty and Conal Thomson of the small production company Feel Good Lost, follows the relationship between two men in a same-sex relationship and the subsequent violent homophobic backlash. Upon its YouTube release in September 2013, it quickly began to go viral, leading to Hozier’s license with Columbia Records.

In 2014, the song achieved widespread global popularity, becoming a number-one hit in 12 countries, as well as a top 10 single in 21 other territories. In the United States, it was aided by music platform Shazam and Spotify to become a rock radio hit (where it has spent 22 consecutive weeks at the top of the Hot Rock Songs chart, the second-longest in its history), later crossing over to the all-genre Billboard Hot 100, where it peaked at number two in December 2014. The song was nominated for the Grammy Award for Song of the Year at the 57th Annual Grammy Awards. The song has been certified triple platinum in the US.

Lyrically, “Take Me to Church” is a metaphor, with the protagonist comparing his lover to religion. The song grew out of Hozier’s frustration with the Catholic Church’s teachings. “Growing up, I always saw the hypocrisy of the Catholic church,” Hozier said in an interview with Rolling Stone. “The history speaks for itself and I grew incredibly frustrated and angry. I essentially just put that into my words.”

In an interview with The Irish Times, Hozier stated, “I found the experience of falling in love or being in love was a death, a death of everything. You kind of watch yourself die in a wonderful way, and you experience for the briefest moment–if you see yourself for a moment through their eyes–everything you believed about yourself gone. In a death-and-rebirth sense.”

In an interview with New York magazine, he elaborated: “Sexuality, and sexual orientation – regardless of orientation – is just natural. An act of sex is one of the most human things. But an organization like the church, say, through its doctrine, would undermine humanity by successfully teaching shame about sexual orientation – that it is sinful, or that it offends God. The song is about asserting yourself and reclaiming your humanity through an act of love.”

The song draws inspiration from antitheist author Christopher Hitchens and paraphrases the poet Fulke Greville’s verse “Created sick, commanded to be sound.”

General Comment
Before writing down my interpretation of the song, I must say – this is brilliant. For me, it’s what music is all about; the rythm, the voice, the lyrics – everything. Together with that videoclip, this is the embodiment of art. It’s touching, it makes you think and, even though I’m not a cryer at all, when I watched that video, I wept frustratingly, wanting to do something about the issue addressed in the song…
Which is, I think, the way homosexuals are treated in the world we’re living in. Being gay is in most countries regarded as a sin, and even though it may be allowed or tolerated in some places, often enough it’s not socially accepted.
A very clear example was when some images of Russians demonstrating against homosexuality were shown.
This song creates empathy by singing and showing how beautiful love is, and it doesn’t matter who loves who, whether that’s two men or women or a man and a woman. Love is the best thing that could ever happen to you, so if it ever were to befall you – hold on to it. Worship it, like Hozier sings. Love is the only thing that keeps humans from being entirely egoistic and self-centered.
Using the Church (which is against homosexuality) as a metaphor for making love is just genius. Absolutely fan-fucking-tastic.
“Take me to church” –> take me to bed
“Worship me in the bedroom” –> don’t listin to what they say during service/mass, make love to me and worship me instead of ancient words that won’t ever be able to express what “love” means
“‘We were born sick’ you heard them say it” –> Clerks and a lot of other people say that homosuxuality is an illness
“I was born sick, but I love it” he mocks the people that keep saying homosexuality is an illness, by saying: sure, I was born sick, the hell do I care how others think about it; I love who and how we are now
“The only Heaven I’ll be send to, is when I’m alone with you” –> again referring to how the Church loathes homosexuality; he won’t be send to Heaven because he’s gay. But this guy doesn’t listin to or believe it anymore, his heaven is his lover and his lover alone
“There is no sweeter innocence than our gentle sin” –> homosexuals are treated as if they committed a crime, but they just love someone, like the rest of us. There is no innocence like pure, true love, and expressing that (to others, or by making love).
Then in the next stanza when Hozier sings about the lover he/the guy in the video worships, he compares her/him to a godly force, and that this love demands a sacrifice.. It could be that “the worshipper” would sacrifice anything, he’d drain whole seas, do hungry work and worship like a dog. It could also be that the sacrifice of loving someone of the same sex is that deathless death, that pain and humiliation that monsters like in the video make you go through, that life that you’d give for love.
I love how this song (hopefully) makes people understand that love, in every form possible, is something gentle, sweet, something great we should worship, instead of bleak lines bringing about hateful thoughts and actions.
Great lyrics, great voice, great message. I could write a book about this song. Maybe I will.
 

Take Me to Church is een nummer van de Ierse zanger Hozier. Het nummer kwam uit op 16 september 2013 en staat op zijn debuutalbum Hozier. “Take Me to Church” is geschreven door Hozier zelf en is uitgebracht door Rubyworks en Island Records. In België stond het nummer tien weken lang op de eerste positie in de Vlaamse Ultratop 50. Het nummer is genomineerd voor Best Song of the Year in de 57ste editie van de Grammy Awards. Tevens is het nummer recordhouder binnen de 3FM Mega Top 50 voor ‘langste aanloop voor een nummer 1-hit’, waarbij het pas na 19 weken notering op nummer 1 kwam te staan.

De kerk, ik kan me eerlijk gezegd niet heugen wanneer ik voor het laatst binnen geweest ben. Ik kom er zelden, niet zozeer omdat ik zo’n kerk niet mooi vind, want dat is beslist niet waar. De gebouwen op zich zijn vaak fraai en ook binnen zien ze er vaak prachtig uit, echter voor het bijwonen van een kerkdienst kan ik niet echt enthousiast worden.

Ik geloof niet zo in het fenomeen kerk, dat is misschien een vooroordeel van me, maar over het algemeen heb ik toch een afkeer van de kerkelijk leiders. Naar mijn mening worden te veel dingen bij voorbaat veroordeeld als slecht of verkeerd en wordt er angst gezaaid onder de volgelingen en niet zelden haat voor al wie anders leeft en gelooft. Al die instanties houden vaak vast aan vastgeroeste principes en achterhaalde regeltjes die kant nog wal raken.

Ik persoonlijk geloof niet in een kerk. Ik heb beslist geen kerk nodig ter ondersteuning van mijn geloof. Ik geloof namelijk in mensen. In de goedheid van mensen wel te verstaan en daarbij kijk ik beslist niet naar welk geloof die mensen eventueel hebben. Ik let daarbij ook niet op of ze hetero, lesbisch of homo zijn, als het om echte liefde gaat, echt om houden van, kan het volgens mij niet slecht zijn. Ja, ik geloof dat er goede mensen bestaan. Sterker nog, ik probeer er zelf één te zijn.

Ik geloof ook niet zo in het fenomeen van vergiffenis. Als iemand iets verkeerds gedaan haaft zal ie daarvoor zelf de verantwoording moeten dragen en niet zijn “zonden” afkopen met een soort van biecht. Iedereen is zelf verantwoordelijk voor zijn of haar daden. Iedereen heeft te allen tijde een keus, uitzonderingen daar gelaten. Ieder mens mag fouten maken, maar moet wel de intentie hebben om van zijn of haar fouten te leren en niet anderen de schuld geven van zijn of haar fouten.

Ik heb mijn keus om niet naar de kerk te gaan al heel wat jaren geleden zelf gemaakt en tot op heden is er nooit aanleiding geweest om daarin verandering te brengen. Ook deze mooie song van Hozier brengt mij niet op andere gedachten. Jou wel?

Politik – Coldplay (2002)

coldplay___politik_by_darko137-d4w6tiv spotify:track:0u35Dpz37TY2M2j20RUdMf

And open up your eyes Open up your eyes Open up your eyes Open up your eyes

De politiek en de vakbonden hebben met ontsteltenis gereageerd op de loonsverhogingen die de top ABN Amro en ING zichzelf hebben toegekend. Screen Shot 03-21-15 at 06.32 PMVrijdag maakte ABN Amro bekend dat de topbestuurders, behalve bestuursvoorzitter Gerrit Zalm, in 2014 een ton aan salaris extra hebben gekregen. Een dag eerder meldde ING en verzekeraar NN dat het salaris van de bestuursleden wordt verhoogd. Jeroen Dijsselbloem, minister van Financiën, laat weten juridisch en politiek niets aan de loonsverhoging te kunnen doen. “Dit volgt uit een wet van 2012, dat besluit is toen goed bevonden door de toenmalig minister van Financiën (Jan Kees de Jager, red.) en door de Tweede Kamer.” Het feit dat het ABN Amro-personeel op de nullijn zit en de top er nu geld bijkrijgt, staat Dijsselbloem “niet met enthousiasme te verdedigen.” In de regel schrijf ik in mijn blogs niet over politieke aangelegenheden, maar deze keer kan ik het niet nalaten om er toch iets over te schrijven. Uit de opmerkingen van heel veel politici over dit soort berichten blijkt eens te meer dat ze daar voor ze op hetScreen Shot 03-21-15 at 06.33 PM pluche plaatsnemen eerst een opleiding HTS volgen. Hogere Toneel School wel te verstaan, want het komt een beetje erg ongeloofwaardig over om steeds maar weer voor de camera te vertellen hoe geschokt en woedend je bent door dit soort gegraai van bestuurders en er vervolgens geen ene donder aan te doen en je verschuilen achter het feit dat het in het verleden gemaakte afspraken zijn. Onze volksvertegenwoordiging heeft er ook geen enkele moeite mee om gemaakte afspraken over de zorg, ons pensioen etc. op zeer korte termijn weer terug te draaien, maar aan gemaakte afspraken onder de echte criminelen in ons land kunnen ze dan weer niet komen. Ik moet daar eerlijk gezegd een beetje om lachen. Er zullen beslist (voor de vorm) weer enkele vragen worden gesteld in de tweede kamer, maar ik vrees dat we heel lang op het antwoord moeten wachten en eigenlijk weten we het antwoord al wel. Daar komt nog eens bij dat we volgens ex-minister Gerrit Zalm, nu zelf één van de topgraaiers bij de ABN, blij moeten zijn dat de bestuurders het bij deze salarisverhoging van een kleine 20% (ongeveer een ton) laten. Een salarisverhoging van 20%, bij de ING praten ze zelfs over 28% voor die toppers. De ‘gewone’ mens op de werkvloer moet krom liggen voor een salarisverhoging van amper 2%, tenminste als hij of zij nog werk heeft. We leven maar in een vreemde wereld en er gebeuren dingen die ik niet meer begrijp. Maar goed, het graaien aan de top zal door blijven gaan, want de mensen die daar zitten zijn hun gevoel voor Screen Shot 03-21-15 at 06.34 PMrechtvaardigheid en schaamte allang kwijt geraakt en de regeringen, nota bene onze volksvertegenwoordigers, de mensen die er iets aan zouden moeten doen, doen dat niet. De regeringen die er in het verleden zaten en die er nu zit zal daar beslist niets aan veranderen. Een oud-collega van me zei altijd “Mens ergert u niet, verwondert u slechts”, als ik dit soort berichten lees valt het om de donder niet mee om mijn ergernis voor me te houden. Ik ben daar niet alleen in, mijn vader heeft datzelfde. Vanmorgen liet de man, 86 inmiddels, zijn ergernis ook blijken, daarin verschillen mijn vader en ik dus niet. In minimaal één ding verschillen wij echter wel. Mijn vader heeft in zijn hele leven nog nooit gestemd, ik zal altijd van dat recht gebruik maken. Ik heb maar één stem, maar die breng ik ook uit als ik kan, al is het alleen maar om mijn ongenoegen te laten merken.