Somebody – Depeche Mode (2)

blasphemous_rumours_somebody

 

 

I want somebody to share
Share the rest of my life
Share my innermost thoughts
Know my intimate details
Someone who’ll stand by my side
And give me support
And in return
She’ll get my support
She will listen to me
When I want to speak
About the world we live in
And life in general
Though my views may be wrong
They may even be perverted
She’ll hear me out
And won’t easily be converted
To my way of thinking
In fact she’ll often disagree
But at the end of it all
She will understand me

 

dm somebody

 

Blijft toch een schitterend nummer dit “Somebody” van Depeche Mode. Eén van mijn favoriete songs……..

Ik las eens ergens iets bij een somebody. Iets wat me goed bijgebleven is. Ik weet niet eens goed meer waar. Ik geloof dat het was bij iemand die verdriet had omdat ze bang was dat ze een vriendschap, zo’n somebody voor haar, een vriendschap dus die haar heel veel waard was kwijt aan het raken was, maar dat doet er verder ook niet zo veel toe. Wat ik daar las was wel waar.

“Je kunt een ander niet veranderen, ook niet wat die ander voor jou wil betekenen of niet.”

Dat is gewoon zo en soms neemt iemand een besluit, een besluit waar waarschijnlijk goed over nagedacht is. Ook als dat besluit betekent dat jij niet (meer) in zo’n leven past zul je dat moeten accepteren.

Dat besluit was me eigenlijk al een poosje duidelijk. Ik ben iemand die nogal gevoelig is voor dat soort dingen, ik kijk goed om me heen en heb geleerd om veel te zien, maar ook voor iemand die minder goed oplet waren de signalen overduidelijk.

Omdat je iets voor die persoon bent gaan voelen, overigens zonder wat voor bijbedoelingen dan ook, maar gewoon als vriend, als maatje, wil je het eigenlijk niet zien, maar ze zijn er en wel overduidelijk.

Juist omdat je het mens zo leuk vind, vind je dat jammer, maar zoals gezegd. Je kunt daar niets aan veranderen. Als de behoefte er niet is heb je dat te accepteren. Het is even slikken, want je mist die dagelijkse berichtjes, de lolletjes over en weer, maar je was het in feite al veel langer kwijt.

Wat de oorzaak is van deze afstand is me niet helemaal duidelijk, zo slim ben ik dan dus ook weer niet. Die reden weet er maar één.
Afscheid nemen van iemand die dierbaar geworden is is best lastig. Ik ervaar dat ook nu weer, maar het is niet anders. Dit heb ik nu eenmaal niet zelf in de hand.

Voorlopig is het tijd dus om dingen los te laten die er blijkbaar niet (meer) zijn. Het gaat me lukken, want ik ben een gezegend mens die een paar mensen om zich heen heeft die om me geven en ik heb maar een paar mensen nodig om me veilig en goed te voelen.

Toch was en is het best wennen, die stilte aan de andere kant, maar wie weet komt aan die stilte nog een keer een eind. Life is full of surprises en die persoon aan de andere kant zat vol met surprises, misschien maakte dat haar zo leuk.

Ik heb het nodige van me afgeschreven de laatste dagen, vooral voor mezelf. Op deze manier verwerk ik dingen nu eenmaal het liefst en het snelst. Maakt ruimte en rust in mijn hoofd en dat heeft dat hoofd nodig.

Ik beloof nog niet dat dit het laatste blogje is, maar de ruimte en rust beginnen te komen. Voorlopig hoop ik dat het met haar goed gaat, want vooral dat gun ik haar het meest ………

Break On Through – The Doors (1967)

BreakOnThrough7inchSleeve_IM02

 

 

 

“Break On Through (To the Other Side)” is a song by The Doors from their debut album, The Doors. It was the first single released by the band and was unsuccessful compared with later hits, reaching only number 126 in the United States. Despite this, it became a concert staple and remains one of the band’s signature and most popular songs.
Twenty-four years after its original US release, “Break On Through” became a minor hit in the UK, peaking at number 64 in the singles chart.
The song also appears as track one on the band’s debut album. Elektra Records’ censors objected to the drug use implied by the repeated line “she gets high”. The original album version and all reissues until the 1990s have the word “high” deleted, with Morrison singing “she gets” four times before a final wail. Live versions and more recent remastered releases have the full line restored. Regardless, classic rock radio stations, the iTunes release and most compilations continue to use the censored version, as it is the version most familiar to listeners.

This is the one song that most people identify with The Doors prehaps even more so than “Light my Fire”.
As to the meaning…who really knows? It can mean lots of stuff to lots of different people,which is one sure sign of a great work of art.Jim Morrison is a leather clad rock n roll god forever!

 

 

 

Je kent het vast wel, zo’n moment dat je er even doorheen zit. Ik heb dat in de regel iedere maandagochtend ;-)

Maar zonder dollen, ik denk dat ieder mens het wel eens heeft. Zo’n moment dat je het even niet meer zo goed kunt hebben, om wat voor reden dan ook. Het kan van alles zijn wat net de aanleiding is dat het emmertje even vol zit, of zelfs over loopt.

Het kan zijn dat het op het werk tegen zit, je in een vriendschap een teleurstellende ervaring hebt, je lief een paar opmerkingen maakt die niet lekker vallen, het overlijden van een dierbaar familielid of kennis. Sommige mensen hebben het ieder jaar in de periode dat de herfst zijn intrede doet, een periode die mij dan juist weer kracht en energie geeft.

Bij ieder individu is het dus ook weer verschillend. Soms duren die periodes kort, maar het kan best zijn dat zo’n zwart gat wat dieper is en het wat langer duurt om er uit te kruipen.

De één heeft dan behoefte aan een goed gesprek, een ander heeft baat bij volstrekte rust. Wat in ieder geval helpt is het gevoel te hebben dat er in ieder geval één iemand is die je een beetje begrijpt. Het helpt al heel veel als er een SOMEBODY voor je is. Helaas zijn die SOMEBODY’s nogal schaars. Als zo’n SOMEBODY er niet voor je is, zul je het in je eentje moeten doen. Overigens ook als er wel een SOMEBODY is zul je het meeste en zwaarste werk zelf moeten doen……..

 

somebody

 

Ik heb zelf, inmiddels al weer heel wat jaartjes geleden, ook een keer een periode meegemaakt die wat langer duurde. Geen pretje dat kan ik je wel vertellen. Op één of andere manier is het me gelukt om daar over heen te groeien en als het even kan laat ik me dat geen tweede keer meer gebeuren. Ik ken inmiddels mijn beperkingen en trap als dat nodig is op tijd op de rem. Ik weet ook wat me dan te doen staat en hoe ik zo’n dreigend black hole moet omzeilen. Jim Morrison van The Doors zong het al ……. Break On Through ………

 

https://janariebuijs.wordpress.com/2014/02/05/somebody-depeche-mode-1984/

Bookends – Simon & Garfunkel (1968)

Simon and Garfunkel - Bookends - Front

 

“Bookends”, also known as “Bookends Theme”, is a song by American music duo Simon & Garfunkel from their fourth studio album, Bookends (1968). It appears twice on the track listing, as the first and last song on side one of the original vinyl LP.
The “Bookends Theme” that opens and closes side one is played on the acoustic guitar, with no additional instruments. The song is a brief acoustic piece (once compared to English rock band the Moody Blues) that evokes “a time of innocence.”
The reprise is preceded by “Old Friends”, which segues into the song with a single high, sustained note on the strings. The reprise contains vocal accompaniment from the duo. “The text refers to the passage of time, and to memories of a loved one, and thus fittingly concludes the series of intervening songs, which address interpersonal relationships at times of life that progress from song to song,” wrote James Bennighof, author of The Words and Music of Paul Simon. The piece closes the entire suite with the “resigned admonition” to “Preserve your memories / They’re all that’s left you.”

 

General Comment

This is one of those timeless songs that hits one deeply emotionally. It’s all about how the past seems to always be better in retrospect than the present. In the end, it’s only your memories that define who you were and who you are.

General Comment

From working in an assisted living home I see what this song represents every day. Paul Simon, in his own words, describes what it is to become old. Memories leave you at your old age, what we call dimentia, and it affects a lot of older people. That’s why you must preserve your memories. While the actual experiences of you living those memories will never die, your remembering of those memories unfortunately will.

 
Dit is één van de songs waarop ik bijna mijn vingers stuk gespeeld heb op de gitaar in een poging om het onder de knie te krijgen. Echt gelukt is het nooit. Een gitaarvirtuoos ben ik niet geworden. Ik heb alleen maar nog meer bewondering gekregen voor het schijnbare gemak waarmee sommigen die gitaar bespelen. Destijds vond ik de nummers van Simon & Garfunkel lekker om te oefenen en nog steeds denk ik er met plezier aan terug, hoewel het van mijn kant bij wat prutswerk is gebleven.

Herinneringen, da’s ook precies waar dit nummer over gaat geloof ik.

Hoe ouder je wordt hoe meer herinneringen er komen. Dat merk ik al bij mezelf. Ik zie het nog meer bij mijn vader. Die woont alleen, is inmiddels het grootste deel van zijn familie en vrienden kwijt en heeft dus bijna alleen zijn herinneringen nog. Het lot van ouder worden denk ik. Op een bepaalde leeftijd zijn er voornamelijk herinneringen.

Soms als ik bij hem ben, voor een bak koffie of om de wekelijkse boodschappen te brengen ziek ik aan hem dat het hem moeite kost om nog enthousiast te zijn over het leven dat hij leeft. Vandaag bijvoorbeeld maakte hij weer zo’n uitgebluste indruk. Ik probeer hem dan weer wat op te vrolijken, maar ik heb het gevoel dat dat steeds moeilijker wordt en weet je dat maakt me best een beetje droevig.

In My Secret Life – Leonard Cohen (2001)

leonard cohen

 

 

 

“In My Secret Life” is a song written and performed by Leonard Cohen and Sharon Robinson. Bob Metzger plays the guitar. The song first appears on the album Ten New Songs, released in 2001.
Cohen first revealed he was working on a new song called ‘My Secret Life’ in 1988, although the song finally made it onto record in 2001. In addition to the album version of 4:53 minutes long, a promotional radio edit of 3:52 minutes was released by Sony Music Canada.
The song has been covered by Eric Burdon (on his 2004 album My Secret Life), Katie Melua (on her 2009 album Pictures), Dominique Eade, Till Brönner, Ariane Moffatt, Adan Jodorowsky (in Spanish on the documentary Hecho en México) and Tapani Kansa amongst others.

 



Een mooi nummer van Leonard Cohen, uitgebracht in 2001 op zijn lp Ten New Songs. Een plaat die hij maakte samen met Sharon Robinson. Een geweldige plaat. We hadden dan ook 9 jaar moeten wachten op nieuw werk van Cohen, want de voorganger “Future” stamt uit 1992. Het was het wachten waard, want nog steeds draai ik Ten New Songs regelmatig.

Dit nummer “In My Secret Life” was de single en ik vind het ook één van de mooiere nummers.

Een geheim leven, hebben we dat allemaal niet. De één wat meer dan de ander, maar ik denk dat iedereen wel zo zijn of haar dingetjes heeft die verborgen blijven voor de rest. Dingen die we (liever) niet laten zien. Misschien aan één of twee mensen die echt heel close zijn, maar that’s it. Dingen die we verbergen achter ons masker.

Meestal zijn we goed in het verborgen houden van onze echte gevoelens, onze echte gedachtes. Sommige mensen zijn meesters in het verborgen houden van hun pijntjes, hun zwaktes en lachen hun verdriet weg als anderen er bij zijn.

Die pijn, al dat verdriet is er wel, die is er altijd ergens verborgen. Die komt er alleen uit als we vinden dat dat kan. Als we zelf vinden dat dat mag. We doen onszelf (en anderen) daarmee misschien te kort, maar zo gaat dat bij de meeste mensen.
Ook bij mij, In My Secret Life………

Dilemma – Nelly ft. Kelly Rowland (2002)

nelly

 

 

“Dilemma” is a song by American rapper Nelly, featuring American R&B singer Kelly Rowland. It was released on June 25, 2002 as the third single from the Nelly’s second studio album Nellyville (2002), and Rowland’s debut solo album Simply Deep (2003). It was number one in ten countries, including the UK, the US and Australia, selling worldwide over 7,6 million copies.
In the 55th Anniversary of the Hot 100 issue of Billboard magazine, the song was ranked at number 75 on the all-time Hot 100 songs while at the end of 2009 was named the 11th most successful song from 2000 to 2009, on the Billboard Hot 100 Songs of the Decade. The song won a Grammy Award for Best Rap/Sung Collaboration at the 45th Grammy awards. “Dilemma” was accredited internationally with 16 certifications. The song appeas on the game Karaoke Revolution Presents: American Idol.
It is the most successful song of Nelly’s career, giving him his first number-one single in many countries, such as the United Kingdom, Australia, Belgium, Germany, Ireland, the Netherlands, and Switzerland. Dilemma is the most successful single of Rowland’s career also, alongside the worldwide dance hit “When Love Takes Over”. It’s not only Kelly’s most successful solo single in the US, but also in the UK with 800,000 copies sold as of November 2011.
“Dilemma” was generally well received by critics. AllMusic reviewer Jason Birchmeier noted it as one of “three well-calculated, standout” tracks in the album. In her review for Simply Deep, Caroline Sullivan of The Guardian wrote: “Thanks to the ubiquitous Dilemma, a song that practically peeled off its clothes on the spot, Destiny’s Child’s Kelly Rowland is no longer a mere backing vocalist for Beyoncé Knowles.”
“Dilemma” was nominated for Best Rap/Sung Collaboration and Record of the Year at the Grammy Awards of 2003, winning the former.

choices_figure

Keuzes. Iedere dag maken we ze weer en zo veel. Over belangrijke zaken en over onbelangrijke dingetjes. Hoeveel keuzes zouden we eigenlijk maken in ons leven. Ik vraag me dat soort dingen wel eens af. 

Soms word je er ook wel eens moe van, van het maken van keuzes. Als je het namelijk goed wil doen, moet je nogal veel.

Je moet eigenlijk eerst de dingen op een rijtje zetten voor je een afweging kunt maken. Je moet je hersens gebruiken, maar uiteraard ook je gevoel niet uitschakelen, andersom werkt ook niet echt, alles op je gevoel doen en niet goed nadenken kan ook link zijn. Niet eenzijdig, botweg een keuze maken dus. Verder is het soms beter om rekening te houden met je omgeving, zeker als het mensen betreft waar je om geeft en meestal is dat zo, direct of indirect.

Voor het goed maken van een keuze moet je dus de tijd nemen, echter soms heb je daar (of neem je daar) de tijd nu eenmaal niet voor, moet een keuze even snel gemaakt worden. Heb je net niet genoeg tijd om er goed over na te denken en alle voors en tegens af te wegen. Dan kan zo’n keus achteraf wel eens niet de juiste geweest zijn. Komt voor, ook bij mij.

Ik heb ook wel eens een verkeerde keuze gemaakt, maar ach dat maakt het leven ook wel weer boeiend. Als we altijd de juiste keuze maken zou het misschien ook saai zijn. Zelfs als je de juiste keuze maakt is succes nog niet altijd gegarandeerd.

Mijn keuzes waren meestal wel de goede als ik zo terug kijk en op mijn leeftijd doe je dat vaker merk ik. Ik ben dan ook best een tevreden mens en heb geen spijt van mijn keuzes.

Naast de groep die amper keuzes kunnen maken heb je ook een groep mensen die constant verkeerde keuzes lijken te maken. Volgens mij zijn dat de mensen die niet goed nadenken of niet leren van hun foute keuzes uit het verleden. Die maken steeds opnieuw (dezelfde) fouten. Die stoten nogal eens hun hoofd.

Mijn hoofd is nogal kwetsbaar en ik hou er niet zo van om gekwetst te worden. Ik ben beslist niet bang om keuzes te maken, maar in de regel denk ik er best wel goed over na. Zal ook enigszins komen omdat ik een steenbok ben. Zoals ik al schreef, het maken van goede kuezes kost wat energie en tijd, maar het voorkomt zo wel vaak een hoop narigheid, want  al de keuzes die we maken hebben gevolgen en dat maakt het juist zo tricky.

Every Day Is Yours To Win – R.E.M. (2011)

everyday

 

 

 

Every day is new again
Every day is yours to win
And that’s how heroes are made

I wanted (I wanted) to win (to win)
so I said it again;
That’s how heroes are made

Hey Yeah! (Hey Yeah!)
Hey Yeah! (Hey Yeah!)
Hey Yeah! I know

Collapse into Now is the fifteenth and final studio album by the American alternative rock band R.E.M., released on March 7, 2011, on Warner Bros. Produced by Jacknife Lee, who has previously worked with the band on Accelerate (2008), the album was preceded by the singles, “Mine Smell Like Honey”, “Überlin” and “Oh My Heart”.

Regarding the album’s title, vocalist Michael Stipe noted, “It’s the final thing I sing, the last song on the record before the record goes into a coda and reprises the first song. In my head, it’s like I’m addressing a nine-year-old and I’m saying, ‘I come from a faraway place called the 20th century. And these are the values and these are the mistakes we’ve made and these are the triumphs. These are the things that we held in the highest esteem. These are the things to learn from.”

As of September 2011, the album had sold 142,000 copies in the United States. At the time of the band’s breakup, bassist Mike Mills noted that the album’s lyrical content contained “indications” that the band were planning to split. It was the only album of material never performed live by the band.

 

 


In 2011 verschijnt het album Collapse Into Now van R.E.M. Het is hun 15e album. De tijd dat R.E.M. toonaangevend en heel populair was is dan al lang voorbij, maar goede muziek maken kunnen ze nog steeds.

OP dit album vind ik R.E.M. iets gedrevener dan op een paar van de voorgangers. Vooral “That Someone Is You” en dit “Everyday Is Yours To Win” spreken me aan.

Everyday Is Yours To Win is ook een waarheid als een koe. Het is maar net wat je eigen instelling is denk ik dan. Je kunt een dag beginnen met sombere gedachten of meteen denken aan ietwat vrolijker vooruitzichten. Als je tegen een dag opziet, heb je grote kans dat het een lange moeizame dag wordt. Uiteraard is niet voor iedereen die keuze makkelijk te maken, soms zit het gewoon tegen of zit je niet lekker in je vel, maar toch. Een positieve instelling kan heel veel doen.

Ik heb geleerd om de dag, zelfs een maandag, positief te beginnen. Bij mij werkt het (meestal tenminste ;-) )

Eén van de dingen die mij ook helpt om iets moois van een dag te maken is het feit dat ik er een gewoonte van maak om dagelijks een rondje te maken in de omgeving waar ik woon en ik heb het geluk dat ik in een omegving woon waar iedere dag heel mooie dingen te zien zijn. Alleen al om dat moois te mogen zien is al een klein feestje.

Het maakt dat iedere dag, hoe somber, hoe druk of moeizaam die ook mag zijn, toch zijn mooie momenten heeft.

https://janariebuijs.wordpress.com/sunnyman-fotopagina-2/

A Horse With No Name – America (1971)

a horse with no name

 

 

 

“A Horse with No Name” is a song written by Dewey Bunnell, and originally recorded by the band America. It was the band’s first and most successful single, released in late 1971 in Europe and early 1972 in the US, and topping the charts in several countries. It was certified gold by the Recording Industry Association of America. Due to the song’s resemblance to the work of Neil Young from the same time period, it is occasionally mistaken for being written and sung by Young.

“A Horse with No Name” was recorded in the key of E minor with acoustic guitars, bass guitar, drum kit, and bongo drums. The only other chord is a D, fretted on the low E and G strings, second fret. A 12-string guitar plays an added F# (second fret, high E string) on the back beat of the Em. A noted feature of the song is the driving bass line with a hammer-hook in each chorus. A “waterfall” type solo completes the arrangement. Produced by Ian Samwell on the day of final recording at Morgan Studios, at first the group thought it too corny and took some convincing to actually play it. Gerry Beckley has explained in Acoustic Guitar magazine (March 2007) that the correct tuning for the guitar is D E D G B D, low to high. The chord pattern that repeats throughout the entire song is: 202002 (Em),then 020202 and 000202. The tuning is unique to this song; they did not use it on any other America song.

Despite the song being banned by some U.S. radio stations (including one in Kansas City, Missouri) because of supposed drug references to heroin use, the song ascended to number one on the U.S. Billboard Hot 100, and the album quickly reached platinum status. The song charted earlier in the Netherlands (reaching number 11) and the UK (reaching number 3, the band’s only Top 40 hit in the country) than it did in the United States. The interpretation of the song as a drug reference comes from the fact that the word “horse” is a common slang term for heroin.

The song’s resemblance to some of Neil Young’s work aroused some controversy. “I know that virtually everyone, on first hearing, assumed it was Neil”, Bunnell says. “I never fully shied away from the fact that I was inspired by him. I think it’s in the structure of the song as much as in the tone of his voice. It did hurt a little, because we got some pretty bad backlash. I’ve always attributed it more to people protecting their own heroes more than attacking me.” By coincidence, it was “A Horse with No Name” that replaced Young’s “Heart of Gold” at the #1 spot on the U.S. pop chart.

The song has also been ridiculed for its banal, oddly phrased lyrics, including “The heat was hot”; “There were plants, and birds, and rocks, and things”; and “‘Cause there ain’t no one for to give you no pain.” Penn Jillette asked the band about their lyric, “there were plants, and birds, and rocks, and things” after a show in Atlantic City, where America opened for Penn & Teller. According to Jillette, their explanation for the lyric was that they were intoxicated with cannabis while writing it. In a 2012 interview, Beckley disputed Jillette’s story, saying, “I don’t think Dew was stoned.”

 

 

1OMSLAG_CHARDONNAY

Het nummer zou in eerste instantie Desert Song gaan heten, maar dit werd later aangepast. Het lied is geschreven op een regenachtige dag in Engeland en heeft de intentie de warmte en droogte aan te geven in een woestijn. De eerste en meest succesvolle single voor het drietal. De bandleden zien een vreemd woestijn beeld in een schilderij van Salvador Dali, en beginnen in een Britse studio met het schrijven van ‘Desert Song’. ‘A Horse With No Name’, zoals het nummer uiteindelijk gaat heten, bereikt in Nederland de 12e plaats en wordt goud in de Verenigde Staten. Dit ondanks het feit dat verscheidene Amerikaanse radiostations de single boycotten vanwege vermeende referenties naar drugs; “horse” is destijds ook wel een bijnaam voor heroïne.

Mooi rustig nummer van America. Ik hou (op zijn tijd) wel van hun rustige sound en je ziet maar weer what’s in a name, want deze song zou dus in eerste instantie Desert Song heten.

Namen blijven echter fascinerend. Ik heb daar net een alleraardigst boekje over gelezen van de hand van Maarten van der Meer. Een boekje vol leuke feitjes en wetenswaardigheden over namen en vernoemingen. 

“Wie noemt zijn kind nou Chardonnay” is echt een heel leuk boek om zo even tussendoor te lezen. Verwacht uiteraard geen literatuur, maar wel een boekje vol met leuke anekdotes over namen. Je krijgt een overzicht welke namen er in welke periode populair waren en het blijft uiteraard verbazingwekkend hoe creatief,(of juist niet), ouders kunnen zijn.

Waarom bijvoorbeeld kiezen sommige ouders voor zo’n naam vraag je je wel eens af en vooral wat vinden hun kinderen zelf van zo’n naam, wel in dit boek krijg je daarop soms een (onverwacht) antwoord via Maarten vd Meer. Meerdere malen tijdens het lezen van dit boekje verscheen er een glimlach op mijn gezicht of moest ik zelfs schateren. Lekker toch op z’n tijd, zo’n ‘feel-good’ boekje!

 

If I Ever Lose My Faith In You – Sting (1993)

if i ever lose my faith

 

 

 

“If I Ever Lose My Faith in You” is a song recorded by English singer Sting. It was the second single from his album Ten Summoner’s Tales and was released in 1993. It achieved a moderate success in many countries, reaching #17 on the U.S. Billboard Hot 100. In 1994 the song won Sting a Grammy Award for Best Pop Vocal Performance, Male, while it was also nominated for both Record of the Year and for Song of the Year. The song was also included on the singer’s albums Fields of Gold: The Best of Sting 1984-1994 and …All This Time.

 

General Comment

I like this song very much…..
I think the great thing about it is that love is the only thing what is left in this world. If ypu loose your faith in everything else, love is the only thing worth living for.

 

 

 

Echt een ongelooflijk mooie, gevoelige song van Sting .

Op een bepaald moment in mijn leven, niet zo heel lang geleden gaf dit mooi weer hoe ik me voelde. Het gevoel het vertrouwen in mensen, mensen waar je om geeft, en mensen waarvan jij denkt dat ze ook om jou geven, te verliezen.
Ik weet niet hoe het kwam maar het gevoel besloop me en een angstig voorgevoel kroop in me. Dat gevoel bleek waarheid.

Iemand waar ik veel online contact mee had, had daar blijkbaar geen behoefte meer aan. De berichtjes werden schaarser en veel afstandelijker.

Op één of andere manier vertrouwde ik haar, iets wat mij normaal gesproken niet heel snel overkomt en zeker niet zo snel als met haar, toch was het zo. Helaas was het blijkbaar dus niet wederzijds, al hoopte ik (sukkel die ik ben) daar wel een beetje op. Het mocht niet zo zijn en langzaam maar zeker nam het vertrouwen bij mij een beetje af.  

Dit nummer was een soort van stilstaand beeld van mijn leven op dat punt toen, en op een manier die behoorlijk teleurstellend voor me was. Ik had het niet verwacht, niet van mezelf en zeker niet van deze dame. Kan zij niets aan doen, is ook beslist niet haar schuld. Ik had verwachtingen die ik niet mocht hebben.
Het is een knap machteloos gevoel als je weet dat je iemand kwijt raakt, zelfs als duidelijk wordt dat je die iemand eigenlijk nooit als vriend(in) gehad hebt. Het blijkt dan gewoon maar een passant te zijn geweest. Iemand die even ergens behoefte aan had, niets meer niets minder. Stom van je dat je juist die persoon zo leuk vond en dat je dacht dat zij datzelfde van jou vond. Voor haar bleek je achteraf niet meer dan een beetje afleiding.

Het heeft mij in ieder geval destijds behoorlijk teleurgesteld. Het heeft mijn vertrouwen in mensen een behoorlijke deuk gegeven en eerlijk gezegd, en juist dat vind ik van mezelf zo tegenvallen, het meest teleurstellende is eigenlijk dat ik het contact met dat mens toch een beetje mis.

Carry On – Crosby, Stills, Nash & Young (1970)

carry on

 

 

 

 

One morning I woke up and I knew you were really gone.
A new day, a new way, and new eyes to see the dawn.
Go your way, I’ll go mine and carry on.

 

This song opens the album Deja Vu. Written by Stephen Stills, this song contains 2 distinct sections bridged with the proclamation, “Carry On, love is coming, love is coming to us all.” (thanks, Roy – Falls Church, VA)

The second part of the song is taken from “Questions,” a song Stills wrote for his band Buffalo Springfield that appeared on their 1968 album Last Time Around.

In the liner notes of their 1991 boxed set, drummer Dallas Taylor said: “The song was written in the middle of the Deja Vu sessions, when Nash told Stephen they still didn’t have an opener for the album. It was something of a message to the group, since it had become a real struggle to keep the band together at that point. Stephen combined two unfinished songs and stuck them onto a jam we’d had out in the studio a few nights before, me on drums and Stephen on a Hammond B-3 organ. As the track begins I’m playing bass drums and high hat, and Graham is playing congas. Then we go into a 6/8 groove, which is rather obscure – Stephen loved to change gears that way. The sessions would go on all night, sometimes 3 or 4 days non-stop. The thing I loved about the studio was you could never tell if it was day or night, and we hid all the clocks so no one knew what time it was.”
Carry On is the twelfth album by Crosby, Stills & Nash, issued on Atlantic Records in 1991, generally for the European and Australian markets. It is a two-disc sampler of their four-disc box set released two months previously in the United States and the United Kingdom. It features material spanning 1968 through 1990 from their catalogue of recordings as a group in addition to selections from Crosby & Nash, Manassas, and their individual solo albums. It was reissued on 30 June 1998 on the WEA International record label.

 

General Comment

This is an incredibly bittersweet and also existential song, about how to continue living your life in the midst of the grief of loss. It seems to be about your lover breaking up with you, although the first line (“I knew you were gone”) is ambiguous whether she has left or has died, making the song so much more powerful. If she has died, it seems ambiguous to me whether her leaving is an action she has chosen (first verse: “go your way”, last verse: “what was it made you run”), i.e. whether it was suicide.

I really like the way that the third verse evokes ancient wisdom through the phrase “fortunes of fables” and places it alongside what sounds like a very modern (by which I mean very hippie 60s) sentiment “to sing the blues you’ve got to live the tunes,” really lingering on the word “tunes” which is a lyric that I cannot imagine being chosen by anyone who didn’t have a strong hippie (or maybe beatnik) streak.

For some reason, I became interested in this song (and played it over and over again) at the same time that I was watching the remake of the series Battlestar Galactica. The premise of this entire series is based on the need to carry on despite sudden, tremendous loss: the near total destruction of the entire human race by the Cylons. (There is even some ambiguity whether this destruction could be considered a suicide, considering that the Cylons were created by man.) I used to listen to this song and imagine that it was written from the perspective of Gaius Baltar, waking up with the shock of the initial, massive nuclear attack to find that his beautiful lover Caprica Six (in the role of his lover who has left him, the “girl” in the last verse) has been killed. Of course if you know the show, you know she did’t actually die, although she did leave him, in a way … ahhh, maybe it’s just me and maybe I’m just a sic fi nerd, the song just REALLY seems to fit the show :)

 

 

 

Dit blijft zo’n mooie song. Een paar dagen geleden hoorde ik hem weer tijdens een optreden van de 3js, die Crosby, Stills, Nash & Young als één van hun ‘bronnen’ beschouwden. Wie niet dacht ik toen, want ik denk dat iedere muzikant of muziekliefhebber deze heren wel kent. Er was een tijd dat ik heel veel luisterde naar hun songs en genoot van de bijna perfecte harmonie.

Hun songs gingen over vrede, hoop, geluk, verdriet, angst en noem maar op en nog steeds als ik wat van deze heren hoor krijg ik dat gevoel wat ik toen had terug. Het gevoel dat wat er ook gebeurt,  het allemaal wel goed zal komen, dat alles ok is.

Alles wat nodig lijkt is gewoon doorzetten, gewoon doorgaan dus ….. Just Carry On!